Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/20922 · K. 2025/6033

2. Ceza Dairesi         2021/20922 E.  ,  2025/6033 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2018/759 E., 2018/2308 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hükümler tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince güveni kötüye kullanmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2. maddesi uyarınca 7 yıl hapis ve 60.000,00 TL adli para cezaları verildiği, sanıklar müdafilerinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince duruşma açılıp, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-c. maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezalarına hükmedildiği anlaşılmakla, kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanıkta suç kastının bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise, sanığın suçu işlediğine ilişkin olarak dosyada hiçbir bilgi ve belge bulunmadığına, söz konusu yolculuğu diğer sanığın ısrarından dolayı gerçekleştirmiş olup söz konusu fiilerden haberinin de bulunmadığına, söz konusu çantanın içerisinde altın olduğunun tespit edilmediğine, bu kadar büyük meblağda altın dolu çantanın hiç tanımadığı bir muavine verilmesi hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kula Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.