Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2021/27433 · K. 2025/3288

7. Ceza Dairesi         2021/27433 E.  ,  2025/3288 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/227 E., 2020/1664 K. SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hakkının ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2018 tarihli ve 2017/691 Esas, 2018/778 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2019/227 Esas, 2020/1664 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a, c maddesi uyarınca sanığın beraatine hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığa atılı suçun kanuni unsurlarının oluştuğuna, İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğuna ve sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya kapsamına göre; 1.Sanığın askerlik hizmetine tercih edilebilecek bir mazereti olmaksızın kanuni izin süresinin sonunda Birliğine katılmaması ve yüklenen suçun işlenmeye başladığı tarihten itibaren altı haftalık süre dolmadan, Sözleşmeli Erbaş ve Er Yönetmeliği hükümleri uyarınca, tek taraflı olarak ilişiğinin kesilmiş olması nedeniyle dehalet kastını ortaya koyma olanağından yoksun bırakılması hususları birlikte değerlendirildiğinde; 1632 sayılı Kanun'un 73. maddesi uyarınca uygulama yapılarak sanığın unsurları oluşan atılı izin tecavüzü suçundan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi, 2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "30.08.2017 - 06.09.2017" yerine "06.09.2017" olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca sonucu itibarıyla Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.