Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2021/280 · K. 2024/6254

12. Ceza Dairesi         2021/280 E.  ,  2024/6254 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/618 E., 2016/446 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/3, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraz edildiğine kusursuz olduğuna, ölen bisiklet sürücüsünün tam kusurlu olduğu, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 19.11.2015 günü ölen ...'ün bisiklet ile İsmail Hakkı Timur Sokak üzerinden Göçmen Cami istikametine yolun sağında seyri sırasında No:43 önüne geldiğinde yine gidişine göre yolun sağında bulunan Keskin Sokak içerisinden İsmail Hakkı Timur Sokağa çıkmak isteyen ... plaka sayılı motosiklet sürücüsünün kendi istikametine göre yolun solundan dar kavisle dönüş yaptığı sırada bisiklet sürücüsü ...'ün şeridine tecavüz etmesi ile çarpışmaları sonucunda yaralamalı maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiği, ... yaralı halde İnegöl Devlet Hastanesine kaldırılmış, 22.11.2015 günü hastanede öldüğü, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesi tarafından, 18/05/2016 tarih ve 2556 Karar sayılı raporu içeriğince, kişinin/ölen ...'ün 19.11.2015 tarihinde maruz kaldığı trafik kazasına bağlı yaralanmasıyla, 22.11.2015 tarihinde meydana gelen ölümü arasında illiyet bağı bulunduğunun mütalaa edildiği, kaza tespit tutanağında; bu kazanın oluşumunda ... plaka sayılı araç sürücüsü ...’ın 2918 sayılı KTK’nın 53/1-b.maddesi uyarınca sola dönüş kuralına riayet etmemek kuralını ihlal ederek kusurlu olduğunun belirlendiği, savcılık aşamasında alınan bilirkişi raporunda; ... plaka sayılı motosiklet sürücüsü ... motosikleti ile seyrini sürdürdüğü Keskin sokaktan gidişine göre sol tarafa İnegöl Devlet Hastanesi istikametine çıkışı sırasında, yavaşlayarak yolun sağından soluna doğru geniş bir kavisle dönmesi gerekirken dar kavis ile dönerek bisiklet sürücüsü ...’ün şeridinde no:43 önünde kazaya sebebiyet verdiği, bu durumda motosiklet sürücüsü sanık ...’ın 2918 sayılı KTK’nın 53/b.maddesini ihlal ettiği, aynı kanunun 84/g.maddesi uyarınca şeride tecavüz etme kuralını ihlal ederek birinci derecede kusurlu olduğu kanaatine varıldığı belirtilmiş, Yerel Mahkemece bir kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasında şeride tecavüz eden sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.