İçtihatYargıtay12. Ceza Dairesi05.02.2025

Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2021/5842 · K. 2025/1165

12. Ceza Dairesi 2021/5842 E. , 2025/1165 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/4371 Esas., 2019/285 Karar SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 ve 53/6. maddeleri uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 58/6-7 ve 53/6.maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; ölen yolcu kendi kusurlu eylemi ile ölümüne sebep olduğuna, sanığın kusursuz olduğuna, kusur raporlarına itiraz edildiğine, sanık hakkında fazla ceza verildiğine, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 26.01.2017 günü saat 10:00 sıralarında, gündüz vakti, 10,20 metre genişliğinde asfalt kaplama bölünmüş yol, eğimsiz, düz, kuru meskun mahal sınırları içerisinde, sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 06 ... 2148 plakalı minibüs ile Natoyolu caddesini takiben Tuzluçayır istikametine seyri sırasında duraklayıp yolcu ...'ı aracına alıp harekete geçtikten sonra araçta boş koltuk olduğu halde boş koltuğa oturmayan ve kapı boşluğuna yakın yerde ayakta duran yolcu ...'ın başka bir yolcuyu almak için tam durmadan otomatik kapısı açılan minibüsteki dengesini kaybederek önce kapı boşluğuna ve oradan da yere düşmesi neticesinde ölümlü trafik kazası meydana geldiği, trafik kazası tespit tutanağında kazanın özeti bölümünde 06 ... 2148 plakalı araç sürücüsünün asli kusurlardan 58 (indirme ve bindirme kurallarına riayet etmemek) kural ihlali görüleceği, ölen yolcunun ise araçta boş koltuk olmasına rağmen oturmayarak ve kendi güvenliğini sağlaması için araç içinde bulunan demir korkuluklardan iyi tutunmayıp dengesini kaybedip araçtan düştüğü olayda tali kusurlu sayılacağı görüş ve kanaati belirtilmiş, Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 11/05/2017 tarihli adli raporda: sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki minibüs ile gündüz vakti meskun mahalde seyri sırasında duraklayıp yolcu ...'ı aracına alıp harekete geçtikten sonra başka bir yolcuyu almak için kurallara aykırı biçimde aracını tam durdurmadan kapısını açtığı, bu haliyle araçta boş koltuk olduğu halde boş koltuğa oturmayan ve kapı boşluğuna yakın yerde ayakta duran yolcu ...'ın tam durmadan otomatik kapısı açılan minibüsteki dengesini kaybederek önce kapı boşluğuna ve oradan da yere düşmesiyle meydana gelen olayda dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece adli rapora itibar edilerek bir kişinin ölümüyle sonuçlanan kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, olayın oluş şekli, sanığın kusur derecesi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile orantılı olarak alt sınırdan uzaklaşılarak temel ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı görüldüğünden, kazada sanık ... yönetimindeki minibüs ile gündüz vakti meskun mahalde seyri sırasında duraklayıp yolcu ...'ı aracına alıp harekete geçtikten sonra başka bir yolcuyu almak için kurallara aykırı biçimde aracını tam durdurmadan kapısını açması sonucu yolcunun düşerek ölmesiyle gerekleşen olayda dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanığın taksire dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2025 tarihinde karar verildi.