Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2021/6313 · K. 2025/2391

12. Ceza Dairesi         2021/6313 E.  ,  2025/2391 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1673 Esas, 2018/2251 Karar SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık hakkında fazla ceza verildiğine, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığa verilen cezanın az olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 26.07.2015 tarihinde saat 06:45 sıralarında gündüz vakti, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki 34 AFG 80 plakalı otomobil ile 10.5 metre genişliğinde tek yönlü, kuru, asfalt kaplama otoyol üzerinden sağ şeridi takiben Aydın istikametinden İzmir istikametine seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde idaresindeki aracın sağ ön kısımlarıyla kendisiyle aynı istikamette önünde seyreden diğer sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki 07 TCU 05 plakalı çekici ve çekiciye bağlı 07 TS 056 plakalı yarı römorkun sol arka kısımlarına çarpması neticesinde ...'in ölümü, katılan ...'in hayati tehlike geçirecek ve vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 6. derecede etkileyecek şekilde yaralandığı trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında; bu kazanın oluşumunda sanığın asli kusurlu olduğunun belirtildiği, soruşturma aşamasında alınan 17.12.2015 tarihli bilirkişi raporu ile Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 16/11/2016 tarihli adli raporda: sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile seyri sırasında dikkatini yola vermediği, dikkatsiz ve tedbirsiz bir şekilde seyretmesi sonucu kendisiyle aynı istikamette önünde seyreden çekiciye arkadan çarpması ile sebebiyet verdiği kazada, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışlarından kaynaklı asli ve tamamen kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, kazanın oluşuna uygun adli rapora üstünlük tanınarak bir kişinin ölümü ve bir kişinin nitelikli yaralanmasına neden olan trafik kazasında sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, kazada sanık sürücünün asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, olayın meydana geliş biçimi, kaza neticesinde bir kişinin ölümü ve bir kişinin nitelikli yaralanması nedeniyle suçun işleniş şekli, kusur durumu ile hak ve nesafet kuralları da gözetilmek sureti ile temel cezanın asgari haddin çok üzerinde verilen temel cezanın bir miktar indirilmesi ve sanığın uykusuz ve dalgın vaziyette araç kullanmasının sebep olduğu gözönüne alındığında hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanma koşulları oluştuğu kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14 Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde karar verildi.