Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2021/7296 · K. 2025/3013

12. Ceza Dairesi         2021/7296 E.  ,  2025/3013 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/3077 E., 2019/1714 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/1.maddesi uyarınca kararın kaldırılması sonucu verilen mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 63, 50/1-a,4, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 63, 50/1-a,4, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusuru bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerekirken verilmemesi ve daha az bir cezaya hükmedilerek HAGB kararı verilmemesi nedenleri ile kararın sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; meskun mahalde gündüz vakti sanık sürücü sevk ve idaresindeki kamyoneti ile tek yönlü caddenin sağ şeridini takiben seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde yolun solunda bulunan refüj aralığından karşı istikamete girmek üzere sola yönelerek sol şeride manevra ile giriş yaptığında, arkadan gelip yolun sol şeridini kullanarak düz seyreden mağdur sürücü ... idaresindeki motosikletin ön kısmıyla kamyonetin sol arka far kısmına çarpması sonucu ...'in öldüğü, arkasındaki yolcu ...'ün basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek yaralandığı, ...'ün şikayetinden vazgeçtiği olayda, sanığın yolun sağ şeridi içinde seyirle olay mahalline geldiğinde, mahalde dönüşü yapmak için geriyi kontrol etmeyip, zamanında sol şeride girmeden, arkadan gelen araçların hız ve mesafelerini kaale almayarak, bu araçlara uyarı niteliğinde, zamanında ve belli bir mesafede dönüş işaretini vermeyip, uyarmadan, yoldaki trafiğin müsait olmadığı an ve zamanda, kontrolsüz ve hatalı şekilde, geniş açıyla sola yönelmesi ve manevra kurallarına uymaması neticesi sebep olduğu kazada; dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışları ile asli derecede kusurlu olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemişse de, temel cezanın tayini sırasında az ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş, duruşma açılarak yeniden hüküm kurulma yoluna gidilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.