Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2021/7392 · K. 2025/3014 — e-Kanun

İçtihatYargıtay12. Ceza Dairesi19.03.2025

Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2021/7392 · K. 2025/3014

12. Ceza Dairesi 2021/7392 E. , 2025/3014 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1327 E., 2019/1601 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, CMK 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın sevk ve idaresindeki aracın ani şerit değiştirmesi ve maktulün kullandığı aracın önünde ani fren yapması neticesi, kazanın ve ölümün meydana geldiğine, mahkemece maktulün arkadan arkadan çarptıgı iddiasından hareketle kusursuz bulunan sanığın beraatine karar verilmesinin hatalı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, mahallinde keşif yapılması ve tanıkların keşif mahallinde dinlenmesi taleblerinin gerekçe gösterilmeksizin reddedildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;07/12/2015 günü saat 16:40 sıralarında gece vakti, aydınlatmasız, açık havada, mağdur sürücü ...'nin sevk ve idaresindeki motosiklet ile arkasında yolcu olarak ... olduğu halde bölünmüş karayolunu takiben sağ şerit üzerinde seyir halindeyken olay mahalli üç yönlü T kavşağa geldiğinde önünde aynı yönde seyreden ve hız azaltan araca çarpmamak için sol şeride doğru yöneldiği sırada sol önde ve sol şerit içerisinde kavşakta dönüş için hız azaltan sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki ambulansın sağ arka kısmına çarpması sonucu Süleyman ...'nin öldüğü, motosikletin arkasında yolcu olan katılan ... ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda, kaza tespit tutanağı ve İstanbul Trafik İhhtisas Dairesi raporlarında sanık sürücünün kusursuz olduğunun belirlendiği, trafik bilirkişi raporunda ise sağa dönüş kurallarına riayet etmemek ve şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymama trafik kuralını ihlal ettiğinden tali kusurlu olduğu şeklinde görüş bildirildiği, mahkemece bilirkişi raporlarında meydana gelen çelişkiyi gidermek için Adli Tıp Kurumu Genişletilmiş Uzmanlar Komisyonundan alınan 02/10/2018 tarihli raporda ise ölen sürücünün sevk ve idaresindeki motosiklet ile seyri sırasında dikkatini yola vermediği, dikkatsiz ve tedbirsiz şekilde seyirle olay mahalli kavşağa geldiğinde kendisiyle aynı istikamette önünde seyreden aracın hız durumunu dikkate almadığı, önünde seyreden aracı güvenli takip mesafesi bırakmadan yakın takip ettiği ve bu aracın hız azaltığını geç fark etmesi ile bu araca çarpmamak için kontrolsüzce ve kısa mesafeden sol şeride yönelerek sol şeritte hız azaltarak konumlanan ambulansı zamanında fark edemeyerek etkin tedbir almadan arkadan çarpması ile sebebiyet verdiği kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışından kaynaklı asli ve tamamen kusurlu olduğu, sanık sürücü ...'ın ise idaresindeki ambulansla seyrini sürdürerek olay mahalli kavşağa geldiğinde sol şerit üzerinde, sağ şeride yönelmeden kendi seyir şeridi içerisinde yavaşladığı dikkate alındığında söz konusu durumun ölüm ve yaralanma ile neticelenen kazanın oluşumunda etken olmadığı değerlendirildiğinde kusursuz olduğunun belirtildiği ve mahkemece kabul edilerek sanığın üzerine atılı suça ilişkin olrak olayda taksire dayalı kusurunun bulunmadığı anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, atılı suça ilişkin olayda taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kilis Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.