Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2021/7412 · K. 2025/3019

12. Ceza Dairesi         2021/7412 E.  ,  2025/3019 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/663 E., 2019/1745 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/1.maddesi uyarınca kararın kaldırılması sonucu verilen mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, esastan ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Katılanlar vekilinin SEGBİS ile yüzüne karşı 30.05.2019 tarihinde verilen hükmü 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük süre geçtikten sonra 17.06.2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmıştır. Sanık müdafinin temyiz isteğinin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 63/1. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3 ve 63/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz isteminin süreden reddi, sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun olmayan şekilde az ceza verildiğine ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; indirim sebeplerinin sanık lehine uygulanmamasına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanması isteğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 17.07.2017 günü saat 18:10 sıralarında meskun mahalde, gündüz vakti sanık sürücü Kazım idaresindeki kamyonet ile bölünmüş tek yönlü İnönü Caddesi üzerinde çarşı merkezi istikametinden Akşehir istikametine doğru sol şeritte seyir halindeyken 153.Sokak kesişimi civarına geldiğinde aracının sağ ön far kısımları ile, kendisi ile aynı istikamette sağ önünde seyir halindeyken yayalara yol vermek üzere duraklayan tanık ... idaresindeki kamyonetin önünden seyir istikametine göre sağ taraftan kaplamaya girmek suretiyle karşıdan karşıya geçmekte olan yayalar ... ile yaşı küçük ...'e çarpması sonucu ...'in öldüğü, ...'in hayat fonksiyonlarını ağır 6. Derece etkili kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporunda belirtildiği şekilde sanığın otomobil ile meskun mahaldeki yolda seyir halindeyken hızını olay mahalli şartlarına göre ayarlamadığı ve süratli biçimde seyirle olay yerine yaklaştığında, sağ ilerisinde seyir halindeyken duraklamaya geçmiş kamyonet önünden yola girmek suretiyle karşıdan karşıya geçmekte olan yayalara karşı hızının da etkisiyle tedbirde geç-yetersiz kalarak çarptığı olayda tali derecede kusurlu olduğu kabul edilmiş, sanığın ehliyetsiz oluşu, yüksek alkol oranı ve seyir halinde olduğu yolda uyması gereken hız sınırının çok üzerinde hızlı bir şekilde araç kullanması nedeniyle eyleminde bilinçli taksir koşulları oluştuğu kabul edilerek TCK'nın 85/2 maddesi uyarınca belirlenen temel ceza miktarında TCK'nın 22/3 maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak mahkumiyetine karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemişse de, temel cezanın tayini sırasında alt sınır çok aşılarak sanığa fazla ceza tayin edilmesi ve bilinçli taksir uygulamasında alt sınır çok aşılmak suretiyle sanığa orantısız ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş, duruşma açılarak yeniden hüküm kurulma yoluna gidilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR A.Katılan Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde; Katılanlar vekilinin SEGBİS ile yüzüne karşı 30.05.2019 tarihinde verilen hükmü 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük süre geçtikten sonra 17.06.2019 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteğinin Tebliğnameye uygun olarak oybirliğiyle REDDİNE; B.Sanık Müdafinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Akşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.