Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2021/9301 · K. 2025/5416

12. Ceza Dairesi         2021/9301 E.  ,  2025/5416 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3089 E., 2019/3671 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın linç edilmekten korktuğu için olay yerinden ayrıldığına, sanığın alkollü olduğunun kabul edilmesine, bisiklet sürücüsüne kusur izafe edilmemesine, teşdiden ceza verilmesine, bilinçli taksir uygulanmasına, kabul anlamına gelmemekle artırımın asgari oranda yapılmamasına, eksik ve yetersiz inceleme ile sanığa kusur atfedildiğine, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 21/09/2018 günü saat 21.03 sıralarında meskun mahalde, gece vakti sanık ...'in idaresindeki minibüs ile aydınlatmalı iki yönlü düz ve eğimsiz il yolunda seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağında bulunan yaya kaldırımına çıktığı, kaldırımdan indiği esnada aynı istikamette ilerleyen bisiklet sürücüsü ...'e arkadan çarpması sonucu aracında yolcu olan ... ve bisiklet sürücüsü ...'in öldükleri, sanığın kaza sonrası olay yerini terk ettiği, kaza tespit tutanağı, trafik bilirkişi raporu, Ankara Trafik İhtisas dairesi raporlarında sanığın kazada asli kusurlu olduğunun belirtildiği, sanığın olay günü kolluktaki ifadesinde 21/09/2018 günü saat 18:00 de bir adet bir içtiğini beyan ettiği, savcılık ifadesinde, ölen ...'ın araçtaki biraları içtiği, kendisinin araçta alkol kullanmadığı, kazadan 2-3 saat önce bira içtiğini beyan ettiği, kovuşturma aşamasındaki savunmalarında özetle kazadan yaklaşık 2 veya 3 saat önce kazada ölen arkadaşı ile alkol aldığını, araçta bulunan diğer alkol şişelerinin ölen ...'a ait olduğunu beyan ettiği, olaydan sonra çevredeki insanların saldırmasından korkarak kaçtığını beyan ettiği, tanık ...'in alınan beyanlarında özetle; sanığın kaza anından hemen sonra ''bir şey yok, bir şey yok'' dediğini duyduğu, bu sırada sanığın sallandığını ve alkol koktuğunu beyan ettiği, ayrıca olay yeri inceleme ekipleri tarafından tanzim edilen olay yeri inceleme raporunda yer alan resimlerden de anlaşılacağı üzere sanığın aracı içerisinde bira kutuları olduğu, 22/09/2018 saat 15:02 de alınan kan tahlilinde sanığın 0,016 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, alkol düzeyinin bir saatte 15 mg/dl azaldığının kabul edildiği değerlendirildiğinde; sanığın kaza anında 2,71 promil alkollü olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/2, 22/3. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2025 tarihinde karar verildi.