Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2022/10612 · K. 2025/5732

4. Ceza Dairesi         2022/10612 E.  ,  2025/5732 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1071 E., 2020/1200 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi özetle; sübuta, HTS kayıtlarının alınmasına, hükmün bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Koşulları bulunmasına rağmen sanık hakkında hükmedilen cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.03.2025 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Sanık hakkında Muş Cumhuriyet Basşavcılığınca Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kamu davası açılmış olup, Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesince 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. Kararın istinaf edilmesi üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Dairemiz sayın çoğunluk görüşüyle karar onanmıştır. Sanığın Muş E Tipi Kapalı Ceza İnfaz kurumunda cezasını infaz ederken aynı cezaevinde kalan hükümlü ... 'a 25.08.2015 tarihinde özel mektup yazdığı, ancak sanığın 24.03.2016 tarihinde tahliye olduğu, diğer hükümlü ... 'ın Muş E Tipi Kapalı Cezaevinde 02.10.2017 tarihinde tünel bulunması sebebiyle 21.11.2017 tarihinde odasında yapılan aramada söz konusu mektubun ele geçirildiği ve suç duyurusunda bulunularak sanık hakkında soruşturma başlatıldığı tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Öncelikli olarak bu aramada ele geçen bu mektubun tesadüfi bir delil olduğu CMK 138/1. maddesinde sayılan suçlar arasında Cumhurbaşkanına hakaret suçunun olmadığı ve bu sebeple yasal delil olmadığı sanığın cezalandırılması içinde başkaca bir delil olmadığından sanığın beraat etmesi gerektiği kanaatindeyim. Kaldı ki bu delil yasal kabul edilse dahi kişiler arasındaki özel konuşmalarda veya yazışmalarda geçen hakaret içerikli sözlerin Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturmayacağı kanaatindeyim. Şöyle ki; Cumhurbaşkanına hakaret suçu kişilere karşı işlenen suçlar arasında düzenlenmeyip devlete karşı işlenen suçlar arasında sayılmıştır. Her ne kadar Türk Ceza Kanunu düzenlenirken kişilere karşı hakaret suçunda gıyapta hakaret suçu düzelenmiş Cumhurbaşkanına hakaret suçunda bu düzenlemeye yer verilmemişse de, hakaret suçunun özü itibariyle hakaret içeren sözlerin dış dünyaya yansıtma iradesinin olması gerekir. Failin mağdur hakkındaki aşağılayıcı değer yargılarının başkalarına ulaşması ve onların da bu değer yargılarını katılmasını sağlama imkanı ancak üçüncü kişilere ulaşması halinde gerçekleşebilir ve ancak bu halde korunan hukuki değer tehlikeye düşmüş ve ihlal edilmiş sayılabilir. Diğer türlü kabul Ceza Hukuku alanının kişi özgürlüğü aleyhine ölçüsüzce genişlemesi sonucunu doğurmaktadır. Dış dünyaya yansımayan ve yalnızca kişiler arasındaki mektuplaşma, mesajlaşma şeklinde olan eylemlerde hakaret suçunun oluşmayacağı kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.