Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2022/12593 · K. 2025/6042

2. Ceza Dairesi         2022/12593 E.  ,  2025/6042 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2021/1637 E., 2021/1235 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/1637 Esas, 2021/1235 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2019 tarihli ve 2019/444 Esas, 2019/709 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.01.2020 tarihli ve 2019/3853 Esas, 2020/109 Karar sayılı kararı ile, sanık ...'ın eylemi haksız yere elinde bulundurulan anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık suçunu oluşturacağı ancak her iki sanığın hukuki durumunun birlikte değerlendirilmesi gerektiği hâlde yazılı şekilde karar verilmesi, gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.01.2020 tarihli ve 2019/3853 Esas, 2020/109 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2020/85 Esas, 2021/200 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.