Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2022/13614 · K. 2024/8877

7. Ceza Dairesi         2022/13614 E.  ,  2024/8877 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/558 E., 2021/351 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiin temyiz isteği; ağaçların yanlışlıkla kesildiğinin ortaya çıktığına, bu durumun tanık beyanları ile doğrulandığına, sanığın suç kastının bulunmaması nedeniyle beraati gerektiğine, adlî para cezasına hükmedildiği halde hak yoksunluklarının uygulandığına, sanığın suç tarihi itibarıyla adlî sicil kaydının değerlendirilmesi gerektiğine ve hükmün bozulması talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Orman muhafaza memurları tarafından üretim bölmelerinin kontrolünde, 79 nolu dikili satış bölmesinde 191 adet damgasız kızılağacın kesildiğinin tespit edildiği, bölmeyi ihale ile sanığın aldığı, sahanın sanığa 17.09.2014 tarihinde teslim edildiği, sanıktan kesilen ağaçlar sorulduğunda işçilerinin ağaçların damgalı olduğunu düşünerek kestiklerini beyan ettiği belirlenerek sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir. Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık savunmalarında, 79 nolu bölmede ağaç kesmek için ihale aldığını, yanında 3 işçi ile birlikte kesime başladığını, bölme kendisine teslim edildiğinde tüm ağaçların damgalı olduğunu, işçilerinin damgalı zannederek ağaç kestiğine dair bir beyanda bulunmadığını, suç tutanağının boş olarak imzalatıldığını, orman muhafaza memurlarının tutanağı sonradan doldurduğunu beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir. Orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda kesinleşmiş orman arazisi içinde motorlu testereyle ağaç kesildiği belirtilmiştir. Tutanak tanığı ..., ihale kapsamında olmayan ağaçların kesildiğini, sanıktan sorulduğunda sanığın bir yanlışlık olduğunu, elemanların değişmesi nedeniyle ağaçların kesildiğini söylediğini beyan etmiştir. Tutanak tanığı ..., suça konu alanda damgaladıkları yerler olduğunu, bunların bir kısmının iptal edildiğini, iptal edilen kısımların gösterildiğini ve damgalarının silindiğini, sanığın yanlışlıkla ağaç kesildiğini söylediğini beyan etmiştir. Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu, tanık beyanları, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak; 1.Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmakla, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hüküm kurulması, 2.Kesilen ağaçların miktar ve niteliği nazara alınarak temel cezanın tespitinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi, 3.Suça konu ağaçların yakacak nitelikte olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanma şartlarının değerlendirilmemesi, Kabule göre de; 1.Sanık hakkında yakacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan temel ceza belirlenirken önce emvalin yakacak nevinden olması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması, sonra suçun işlenmesinde motorlu testere kullanmasından dolayı 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması gerekirken uygulama sırasında hataya düşülmesi, 2.Neticeten adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkının korunmasına, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.