Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/14861 · K. 2024/6949

1. Ceza Dairesi         2022/14861 E.  ,  2024/6949 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/865 E., 2022/1768 K. SUÇLAR : Kasten yaralama, kasten yaralamaya azmettirme HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi red, kısmi temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanıklar hakkında kasten yaralama ve kasten yaralamaya azmettirme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yönünden; hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-(a) maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Sanıklar hakkında kasten yaralama ve kasten yaralamaya azmettirme suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz kanun yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden ve katılan vekilinin temyiz istemi suç vasfına ilişkin olduğundan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2022 Tarihli ve 2021/618 Esas, 2022/105 Karar Sayılı Kararı İle 1. Sanık ... hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-(e), 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 3 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. Sanık ... hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-(e), 38/3, 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 3. Sanıklar ... ve ... hakkında katılana karşı kasten yaralamaya azmettirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 38/1, 86/1, 86/3-(e) ve 53/1 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 12'şer ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 Tarihli ve 2022/865 Esas, 2022/1768 Karar Sayılı Kararı İle Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının adli emanete kayıtlı iki adet kovanın dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanıkların tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Suç vasfı ile sınırlı yapılan inceleme neticesinde; sanık ... ile katılanın arkadaşlıklarının, katılanın Nusaybin Devlet Hastanesi'nde doktor, ...'nin ise eczane kalfalığı yapması nedeniyle iş ilişkisinden kaynaklı başladığı, sanık ...'nin katılana karşı duygusal hisler beslemeye başladığı ancak katılanın arkadaşlıklarının ilerisinin olamayacağını söylediği, katılanın zorunlu hizmet süresi bitiminde Develi ilçesine tayin olduğu, sanık ...'nin katılanı takıntı haline getirip telefonla arayarak, mesaj atarak ve sosyal medya hesapları üzerinden ulaşmaya çalıştığı, 2021 yılı Nisan ayında katılanın başka biri ile nişanlanacağını öğrenen sanık ...'nin önce katılan ve nişanlısını tehdit ettiği, katılanla iletişim kurmak isteyen ve olumsuz cevap alan sanık ...'nin aynı köylü olmaları ve arkadaşının dayısı olması nedeniyle tanıdığı sanık ...'e durumu anlattığı, sanık ...'in Adana ilinde yaşayan akrabası ...'in yanına giderek akrabaları olan bir kızı Nusaybin'de görev yapan bir doktorun evlenme vaadiyle kandırıp birlikte olduğunu ve evlenmediğini, Develi ilçesinde görev yapan doktoru uyarı amaçlı darp etmelerini istediği, bu sırada sanık ...'in yanında arkadaşı sanık ...'in de bulunduğu, olaydan önce sanıklar ... ve ...'in üç kez Develi ilçesine gittikleri ancak engel haller nedeniyle katılana ulaşamadıkları, olay günü sanık ...'in hastane için beklediği ve katılanın çıkışını sanık ...'e haber verdiği, sanık ...'in ise takip ettiği katılana seslendiği katılanın sese dönmesi üzerine elindeki tabanca ile bir el ateş ettiği ancak isabet almadığı, katılanın sanık ...'in üzerine gelmesi sonrası ...'in bir el daha katılanın bacağına ateş ederek katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, yaralanan katılanın sanık ...'le boğuştuğu, sanık ...'i altına aldığı ve olay yerine gelen hastane polisinin müdahalesi ile sonlanan olayda, sanık ...'in olay yerinde ele geçirilen suçta kullandığı tabancasının atım yatağında ve şarjöründe mermiye rastlanmaması, hedef alınan vücut bölgesi, hayati bölgelerin hedef alınmasına engel bir durumun bulunmaması, boy uzunluğu 180 cm olan katılan, sanık ...'in ilk atışının kafasına yönelik olduğunu savunsa da olay yeri inceleme raporuna göre ilk merminin isabet ettiği yüksekliğin yerden 80 cm olması, sanıklar ... ve İdris'in, sanıklar ... ve ...'i katılanı öldürmeleri yönünde azmettirdiğine dair delil bulunmaması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanıkların kastının yaralamaya yönelik olduğu yönündeki değerlendirmede isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Sanıklar Hakkında Katılana Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-(a) maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanıklar Hakkında Katılana Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/865 Esas, 2022/1768 Karar sayılı kararının kesin nitelikte olması ve katılan vekilinin suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.