Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2022/3224 · K. 2024/12234

4. Hukuk Dairesi         2022/3224 E.  ,  2024/12234 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/421 E., 2022/134 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/95 Esas 2019/531 Karar Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Ormanamama adlı internet sitesi üzerinden mama satışı yapan ticari işletmenin sahibi olduğunu, HAYKOD'un başkanı olan davalı tarafından 27.12.2017 ve 29.12.2017 tarihlerinde Facebook'da yapılan geniş kitlelere ulaşan canlı yayında sarf edilen söz ve ifadelerle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, kamuoyu nezdinde itibarının zedelendiğini belirterek 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile yayın içeriğinin kaldırılması, yayına erişimin engellenmesi isteminde bulunmuştur. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın Kurtköy Beslemecileri ve Ormanamama adına Yardım Toplama Kanunu'na uygun şekilde para ve mama toplama izinlerinin olmadığının taraflarınca tespit edildiğini, müvekkilinin dernek başkanı olarak bu konuyu dile getirmesinin görev ve sorumluluğu kapsamında olduğunu, hayvan severleri bilinçlendirmek adına canlı yayınlar açıldığını, müvekkili hakkında davacıya yönelik hakaret suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından sarf edilen doğrudan davacının şahsına yönelik hakaret olarak kabul edilebilecek bir söz ve ifadenin bulunmadığı, davalının düşünce ve ifadelerinin doğrudan davacının şahsına yönelik olmadığı, canlı yayında hayvanlar için para ve mama toplayan kişilere yönelik genel ifadeler kullanıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından dava konusu canlı yayınlarda davacı hakkında sarf edilen söz ve ifadelerin, kamu yararına ilişkin bir tartışmaya katkı sağlamaya yönelik olduğu, doğrudan davacının hedeflenmediği, sözlerin kişisel değer yargısı niteliğinde olduğu; ifade özgürlüğünün, sadece toplum tarafından kabul gören, zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil; incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğu, düşünceyi açıklama ve eleştiri hakkının sınırları kapsamında kaldığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalının hayvan haklarını kullanarak müvekkilini ve sahip olduğu ticari işletmeyi itibarsızlaştırmaya çalıştığını, kullanılan söz ve ifadelerin eleştiri ya da ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, matufiyet koşulunun somut olayda gerçekleştiğini, kişilik haklarına ağır saldırı olduğunu, verilen kararın ve gerekçesinin hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir. B. Gerekçe Uyuşmazlık; 27.12.2017 ve 29.12.2017 tarihlerinde Facebook canlı yayınında sarf edilen söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat, yayın içeriğinin kaldırılması, yayına erişimin engellenmesi istemine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davalı tarafından Facebook canlı yayınında sarf edilen söz ve ifadeler kişisel değer yargısı niteliğinde olup eleştiri sınırlarının aşılmadığının; Anayasa Mahkemesinin pek çok kararında da benimsendiği gibi, demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden olan ve toplumun ilerlemesi, bireyin özgüveni için gerekli temel şartlardan birini teşkil eden ifade özgürlüğü, sadece kabul gören veya zararsız yahut kayıtsızlık içeren bilgiler veya fikirler için değil, aynı zamanda kırıcı, şok edici veya rahatsız edici olanlar için de geçerli olup yine pek çok kararında ifade özgürlüğünün bir dereceye kadar abartıya hatta kışkırtmaya izin verecek şekilde geniş yorumlanması gerektiğini kabul ettiğinin, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.