Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2022/583 · K. 2025/5720

5. Ceza Dairesi         2022/583 E.  ,  2025/5720 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/390 Esas, 2020/1600 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2018/80 Esas, 2019/302 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2020/390 Esas, 2020/1600 sayılı Kararı ile katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi Sanık ...'ın Orman İşletme Müdürlüğünün çalışma sistemini bilmemesinin mümkün olmadığına, sanık ...'ın beyanlarına itibar edilerek hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların eylemlerini bilebilecek mesleki yeterliliğe sahip olduklarına, kanunları bilmemek mazeret sayılmaz ilkesi gereği sanıkların cezalandırılmalarına karar verilmesine yöneliktir. 2. Katılan ... Orman İşletme Müdürlüğü Vekilinin Temyiz İstemi İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanıkların atılı suçu işlediklerinin ve müvekkili kurumu zarara uğrattıklarının sabit olduğuna, usul ve yasaya aykırı kararların bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararların usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince verilen kararlarda, katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2025 tarihinde karar verildi.