Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2022/6967 · K. 2024/6616

8. Hukuk Dairesi         2022/6967 E.  ,  2024/6616 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2012/190 E., 2015/189 K. KARAR : Davanın reddine Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup, kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü. K A R A R Çekişmeli taşınmazın bulunduğu Kemerburgaz ormanlarında 1940 yılında 3116 sayılı Orman Kanununa (3116 sayılı Kanun) göre yapılan ve kesinleşen ilk orman tahdidi, 1987 yılında yapılan ve 15.12.1988 tarihinde kesinleşen 3302 sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (3302 sayılı Kanun) kapsamında aplikasyon çalışması yapıldığı, taşınmazın bulunduğu alanda ilk arazi kadastrosu çalışmalarının ise 1957 yılında yapıldığı anlaşılmıştır. Davacılar vekili dava dilekçesinde, İstanbul ili Eyüp ilçesi Kemerburgaz Beldesi, Fırat sokak bitimi, devamı Bedrinin Çayırı mevkii, 695 ve 2970 parsellerin üstü, 669 nolu parsel yakınında kalan, bir kısmı çitle çevrili olan ve içerisinde ağaç baraka bulunan, solunda geçici göl ve 669 parsel, altında su deposu ve 2970 parsel, üstünde orman alanı, sağında Bedrinin çayırı ve Fırat sokak sınırları içinde kalan 8 dönümlük arsayı-tarlayı müvekkillerinin 20 yılı aşkın bir süredir kullandıklarını ve faydalandıklarını belirterek söz konusu taşınmazın müvekkillerinin payları oranında tapuda tescilini istemiş, davalılar Hazine ve Eyüp Belediyesi vekilleri cevap dilekçelerinde; davanın reddini savunmuşlardır. Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmazın orman sınırları dışarısında bulunduğu, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2896 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde çalışmalarına konu olmadığı, toprak üzerinde ağaç kökleri ve ölü bitki artıklarının yer aldığı, arazinin büyük ölçüde meşe ağaçları ile örtülü bulunduğu, küçük bir kısım alanda tarım faaliyetlerinin yapıldığı, tahta bir baraka, plastik su deposu ve yanında birkaç meyve ağacının ve 5 adet arı kovanının bulunduğu, ancak arıcılık yapılmadığı, arazi eğiminin %10-15 civarında olduğu, sonuç itibariyle taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunun anlaşıldığı, her ne kadar dinlenen tanık beyanlarından, davacının anne ve babalarının ölümlerinden öncesi tarihlerde, 20 yılı aşkın bir süredir bostan ekmek ve arıcılık yapmak suretiyle kullandıkları, ölümlerinden sonra da davacı olan evlatları tarafından kullanıldığı bildirilmiş ise de; bu kullanımın malik sıfatıyla olsa da, ekonomik amaca uygun bir kullanımın bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, temyiz edenin sıfatına, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. S O N U Ç: Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 18.11.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.