Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2022/7413 · K. 2025/5726
5. Ceza Dairesi 2022/7413 E. , 2025/5726 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/5149 Esas, 2021/1679 Karar SUÇ : Rüşvet alma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2019 tarihli ve 2018/401 Esas, 2019/309 sayılı Kararı ile sanığın rüşvet alma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur. B. İstinaf Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 07.10.2021 tarihli ve 2019/5149 Esas, 2021/1679 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Bilirkişi olarak görev yapan sanığın, görevli olduğu dosyanın tarafları ile görüşmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığa tevdi edilen ve rapor tanzim ettiği dosyanın rüşvet istemeye elverişli bir dosya olup olmadığının araştırılmadığına, sanığın savunmaları ile çelişir nitelikte tanık beyanı ile deliller uyarınca cezalandırılması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2025 tarihinde karar verildi.