İçtihatYargıtay4. Hukuk Dairesi13.02.2025

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2022/7494 · K. 2025/2476

4. Hukuk Dairesi 2022/7494 E. , 2025/2476 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1532 Esas 2022/1159 Karar İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİH : 10.07.2020 SAYISI : 2017/239 Esas 2020/309 Karar Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... TV televizyon kanalında genel yayın yönetmeni ve program yapımcısı olarak görev yaptığını, davalı tarafından Aydınlık Gazetesinde kaleme alınan 18.12.2014, 15.11.2016, 22.03.2017 ve 17.05.2017 tarihli yazılarda kullanılan söz ve ifadelerle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, gerçek dışı yazılarda müvekkilinin terör örgütü ile ilişkilendirilerek itibarsızlaştırılmaya çalışıldığını, dava dışı kişi tarafından kaleme alınıp doğruluğuna dair bilgi bulunmayan kitaptan yapılan alıntıların da hukuka aykırılık teşkil ettiğini, dava konusu yazılarda ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırlarının aşıldığını belirterek 50.000,00 TL manevi tazminatın haksız eylem tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili, hukuka aykırılığın tespiti ile kararın yayınlanması isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu köşe yazılarının eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırları içerisinde olduğunu, basın özgürlüğü sınırlarının aşılmadığını, kişilik haklarına saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu yazılarda müvekkilinin terör örgütü ile irtibatlandırılmaya çalışıldığını, suç isnat edildiğini, alıntı yapılan dava dışı kişi tarafından kaleme alınan kitaptaki iddiaların teyid edilmeden dava konusu yazıya konu edilmesinin de hukuka aykırı olduğunu, yazılarda geçen söz ve ifadelerin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini, gerçek dışı ifadelerle müvekkiline zarar vermek kastı ile hareket edildiğini, ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre davanın ispatlandığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; davalı tarafından kaleme alınan 18.12.2014, 15.11.2016, 22.03.2017 ve 17.05.2017 tarihli yazılarda kullanılan söz ve ifadelerle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat, hukuka aykırılığın tespiti ve kararın yayınlanması istemine ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu yazılarda ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırlarının aşılmadığının; davalı tarafından kaba, incitici ve kışkırtıcı birtakım söz ve ifadeler kullanılmış ise de değer yargılarından oluşan bu ifadelerin davacıya yönelik sert eleştiri niteliğinde olduğunun, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiğinin, tüm bu açıklamalar ışığında köşe yazılarında geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağının, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığının anlaşılmasına göre temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2022/7494 · K. 2025/2476

I. DAVA

II. CEVAP

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

IV. İSTİNAF

V. TEMYİZ

VI. KARAR