İçtihatYargıtay12. Ceza Dairesi16.01.2025

Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2022/8054 · K. 2025/605

12. Ceza Dairesi 2022/8054 E. , 2025/605 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4033, 2022/1 SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 9.Asliye Ceza Mahkemesin'in 11.06.2019 tarihli ve 2018/717 E., 2019/516K. sayılı ilamıyla sanık hakkında yürütülen yargılama neticesinde sanığın 2863 sayılı Kanunun 67/1, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 51/1-3, 52/2 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, karara karşı katılan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yürütülen yargılama neticesinde; sanığın 2863 sayılı yasanın 70/1, TCK'nun 62/1, 51/1-3, 53/1, 52/2-4, 75 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1660 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, 1 yıl 3 ay denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, karara karşı katılan vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın 67/2 maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

Mersin ili KOM Şube Müdürlüğü görevlilerince 26.09.2018 günü Saat:16.50 sıralarında Mersin 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2018/2565 Değişik.İş nolu önleme kararına istinaden Mezitli İlçesi GMK Hulvarı üzerinde yapmış oldukları çalışmalar esnasında durumundan şüphelenerek durdurulan ... plaka sayılı araçta bulunan sanık ... ile yapılan mülakat sırasında çelişkili beyanlarda bulunarak şüpheli hareketler sergilemesi nedeniyle araçta suç unsuru olabileceği değerlendirilerek Cumhuriyet savcısından alınan gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamındaki arama kararına istinaden araçta yapılan aramada 199 adet Helenistik ve Bizans dönemine ait sikkeler ile Roma Bizans Dönemi balta ile Bizans Dönemi haç betimli kolye ucu olmak üzere toplam 201 adet eserin araç içerisindeki torpido gözünde 3 adet kese içerisinde ele geçirilmesi üzerine başlatılan soruşturma işlemleri kapsamında sanık ...'ın kimliğinin kendisini bekleyen babasında olduğunu beyanı üzerine babası ...'nun bulunduğu yere gidildiğinde babasının araçta bulunan sikke ve objelerin kendisine ait olduğunu beyanı üzerine her iki şahsın ifadesi alınmak üzere karakola götürüldüğü, sanık ...'ın kolluk ifadesinde; suçlamaya konu objelerin tarihi eser olduğunu bilmediğini, Facebook üzerinden satım yapan bir sayfa üzerinde ... isimli şahıstan 100 TL karşılığında süs eşyası olarak satın aldığını beyan ettiği, sanığın babası olan temyiz dışı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık ...'in ise kolluk aşamasında alınan ifadesinde, suçlamaya objelerin kendisine ait olduğunu, bu eşyaları kaldırım kenarında poşet içerisinde gördüğünü, tarihi eser olduklarını düşünmediğini, eşyaları alarak aracın torpido gözüne koyduğunu oğlu sanık ...'ın bu eşyalardan haberi olmadığını beyan ettiği, soruşturma neticesinde sanık ... temyiz dışı hakkında hükmün açıklanması geri bırakılan ... hakkında haber verme sorumluluğuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı, anlaşılmıştır. 14.05.2019 havale tarihli sanat tarihçi arkeolog heyet bilirkişi raporuna göre davaya konu 201 adet eserin 2863 sayılı Kanun kapsamında taşınır kültür varlığı olduklarının tespit edildiği anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince yürütülen yargılama kapsamında temyiz dışı sanık ...'in alınan savunmasında kolluk ifadesine benzer şekilde suçlamaya konu objeleri yol kenarında bulduğunu ve araca koyduğunu oğlu sanık ...'ın haberi olmadığını beyan ettiği, sanık ...'ın alınan savunmasında kolluk ifadesinden farklı olarak suçlamaya konu objelerin araçta olduğunu bilmediğini, olay günü aracı babasından aldığını, babasını korumak amacıyla kolluk ifadesinde satın aldığını söylediğini beyanla suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır. Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde sanığın sanığın kültür varlığı ticareti yaptığına dair savunmasının aksine delil bulunmaması nedeni ile eyleminin 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunun 67/1. maddesinde açıklanan “haber verme yükümlülüğüne aykırılık oluşturduğu kanaatiyle mahkumiyetine dair karar verildiği anlaşılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yürütülen yargılama neticesinde," sanığın sevk ve idaresindeki araçtan, devlet elinde bulunması gerekli kültür varlıklarının ele geçirilmesi dışında sanığın ticari amaçla söz konusu kültür varlığı eserleri bulundurduğuna dair her hangi bir delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70/1. maddesinde düzenlenen ''kültür varlıklarını bulundurma'' suçunu oluşturduğu" gerekçesiyle sanığın eyleminin haber verme sorumluluğuna aykırılık suçunu değil izinsiz olarak taşınır kültür varlığı bulundurma suçunu oluşturacağı kanaatiyle Yerel Mahkeme hükmünün kaldırılmasına ve sanığın izinsiz olarak taşınır kültür varlığı bulundurma suçundan mahkumiyetine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanığın bizzat kullanımında ve kendi adına kiralamış olduğu araç içerisinde seyir halindeyken kolluk görevlilerince durdurulması üzerine Yasa kapsamında olduğu tespit olunan eserlerin ele geçirildiği ve kendi kullanımında olan araçta ele geçirilen eserlerden haberdar olmadığına ilişkin savunmasının hayatın olağan akışına uygun düşmediği ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaat edilerek yapılan inceleme neticesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen Mersin 2. Çocuk Mahkemesi'nin 2013/563 Esas - 2013/915 Karar sayılı dosyasına 3 yıllık denetim süresi dolduktan sonra işlenen dava konusu suç nedeniyle ihbarda bulunulması dışında bir hukuka aykırılık bulunmadığından Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-c maddesi gereği hükmün 11. paragrafında yer alan " Mersin 2. Çocuk Mahkemesi'nin 2013/563 Esas - 2013/915 Karar sayılı dosyası ile" ibaresinin çıkartılması suretiyle Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2025 tarihinde karar verildi.