Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2022/845 · K. 2024/13915

4. Ceza Dairesi         2022/845 E.  ,  2024/13915 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ: Hakaret HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın yaşadığı korku ve sinirle davrandığına, hakarette bulunmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, şikayetçi polis memurlarının aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanda bulunmaları, şikayetçi Cumhuriyet savcısı T.Ö.'nün gıyabında yapılan hakareti doğrulamaları, tanıklar A.D. ve H. D.'nin beyanları ile 07.02.2019 tarihli olay tutanağı karşısında sanığın şikayetçilere hakarette bulunduğundan bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanığın eylemini birden fazla kamu görevlisine karşı işlemesi nedeniyle verilen cezasında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılırken, mağdur sayısına göre arttırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması sırasında ayın yıla çevrilmesi sonucu hapis cezasının "1 yıl 14 ay 7 gün" yerine "2 yıl 2 ay 7 gün" olarak 5 gün fazla tayin edilmesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği netice hapis cezasının; "1 yıl 14 ay 7 gün" olarak belirlenmesi suretiyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi (6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.