Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2023/10211 · K. 2025/5490
4. Ceza Dairesi 2023/10211 E. , 2025/5490 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/190 E., 2023/781 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Yapılan ön inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.03.2025 tarihinde karar verildi.
KARŞI OY
Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizinin mümkün olup olmadığı noktasındadır. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince görevi yaptırmamak için direnme suçundan 29.04.2021 tarihinde beraat kararı verilmiştir. Beraat kararının istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından hüküm bozularak dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir. Bunun üzerine ilk derece mahkemesinin direnme hakkı bulunmadığından bozma kararı doğrultusunda sanık hakkında sonuç olarak 6 ay 7 gün hapis cezasına hükmetmiş ve bu kararın istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından istinaf başvusurunun düzeltilerek esastan reddine karar vermiştir. Sayın çoğunluk, CMK 286/2-b bendi uyarınca 5 yılın altında hapis cezasına artırmayan Bölge Adliye Mahkmesi kararının temyizi kabil olmadığını kabul ederek temyiz talebinin reddine karar vermiştir. CMK 280/1-e bendi Bölge Adliye Mahkemesinin hangi hallerde ilk derece mahkemesi kararını bozarak dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere ilk derece mahkemesine gönderebileceğini açık bir şekilde düzenlemiş, bu hallerin CMK 289. maddenin birinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri hariç diğer bentlerdeki hukuka aykırılık nedenlerinin bulunması halinde ilk derece mahkemesine gönderilebileceğini belirtmiştir. Somut olayımızda, Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesinin bozma nedeni CMK 280/1-e bendinde ve CMK 289. maddede belirtilen bozma nedenlerinden biri değildir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesinin CMK 280/1-g bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine ve 280/2 fıkrası uyarınca duruşma sonucunda ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kurması gerekirdi. Yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde somut olayı değerlendirirsek; görevi yaptırmamak için direnme suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesinin kararı bozarak ilk derece mahkemesine göndermesi yerine kendisinin duruşma açarak mahkumiyet kararı vermesi gerekirdi. Temyiz incelemesi yönünden doğru uygulama yapılsaydı temyizi kabil olup olmayacağını belirlemek gerekir. Sonuçta üst sınırı 2 yılın üzerinde olan görevi yaptırmamak için direnme suçundan ilk derece mahkemesinin verdiği beraat hükmü değiştirilerek sanığın hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği için temyizi kabil olduğunu kabul etmek gerekir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi yönündeki sayın çoğunluk kararına karşıyım.