Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2023/10946 · K. 2025/2929

2. Ceza Dairesi         2023/10946 E.  ,  2025/2929 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN: MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2022/161 E., 2022/2049 K. SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER: Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri,suça sürüklenen çocuk ..., katılan vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Katılan vekilinin, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki hükümleri sadece vekâlet ücreti yönünden temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; I- Katılan vekilinin, suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/161 Esas, 2022/2049 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından açılan davalarda suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin hükmü temyiz etme hakkı olmadığı anlaşılmakla Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin bu suçlara yönelik temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II- Suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve suça sürüklenen çocuk ...'ün, suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozmaya uyularak kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ONANMASINA, III- Suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve suça sürüklenen çocuk ...'ün, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozmaya uyularak kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak; Mahkemenin bozmadan önceki 21.03.2016 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan 4'er yıl hapis cezası verildiği, kararı sadece suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz ettiği ve aleyhe temyiz bulunmadığının anlaşılması karşısında, bu hükümlerin ceza miktarı yönünden kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve suça sürüklenen çocuk ...'ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı farklı gerekçe ile Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen 5'er yıl hapis cezalarının, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilerek infazlarının 4'er yıl hapis cezası üzerinden yapılmasına” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.