Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2023/11078 · K. 2024/16342

2. Ceza Dairesi         2023/11078 E.  ,  2024/16342 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/681 E., 2023/7 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Sanığın şikâyetçiye ait olan ve suç esnasında dolmuş sırası beklemekte olan kapısı açık dolmuş içerisinden para çalması şeklinde gerçekleşen eylemde; 12.11.2015 tarihli karara yönelik olarak eylemin gerçekleştiği yerin toplu taşıma aracının kalkış ve varış yeri olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre suç vasfının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verildiği halde bahsedilen hususta herhangi bir araştırma yapılmadan ve suç yerinin niteliğine yönelik bir delil ve gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümlerde birinci kez mükerrirliğe esas alınan Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/290 Esas, 2009/869 Karar sayılı mahkûmiyet kararının tekerrüre esas olduğu kabul edilerek tekerrür hükümleri uygulandığı ve anılan hükme yönelik aleyhe bir temyiz istemi bulunmamasına rağmen, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda aynı ilâm tekerrüre esas alınarak ve sanığın ikinci kez mükerrir olduğu belirtilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması, 3. Bozma ilâmından önceki hüküm yalnızca sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda hırsızlık suçundan tayin olunan 3 yıl 7 ay 6 gün hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince 2 yıl 2 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın sonuç olarak 2 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca yeniden hüküm kurulurken kazanılmış hakkın gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.