Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2023/11118 · K. 2024/10946

5. Ceza Dairesi         2023/11118 E.  ,  2024/10946 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1303 Esas, 2023/1046 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Dosya kapsamına göre uygun görülmeyen sanık ...'ın duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca takdiren reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2023/36 Esas, 2023/143 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/2. maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur. 2.Sanığın istinaf talebi üzerine duruşmasız yapılan inceleme neticesinde Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2023/1303 Esas, 2023/1046 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; dosyanın ilk kez işlemden kaldırılmasına karar verilmesi nedeninin müvekkilinin talimatı doğrultusunda işlem yapmaması nedeniyle olduğu, bu hususa ilişkin olarak mesaj kayıtlarını dosyaya sunduğu, ikinci kez işlemden kaldırılması kararı verilmesinde kendisinin bir kusurunun bulunmadığı, dosyaya mazeret dilekçesi sunduğu ancak mazeretinin unutulduğu, o dönem davayı gören hakime durumu anlattığında kendisine yenileme talebinde bulunması gerektiğini söylediği, bunun üzerine yenileme talebinde bulunarak duruşmalara katıldığı, kanun değişikliği olduktan sonra usuli kazanılmış haklarının bulunmasına rağmen davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, kendisinin herhangi bir ihmalinin bulunmadığı, hakkında eksik araştırma ile verilen kararın bozulması gerektiği hususlarına ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 141. maddesinin üçüncü, 5271 sayılı Kanun'un 34 ve 230. maddelerinin birinci fıkraları ile 289. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca mahkeme kararlarının; sanığı, katılanı, Cumhuriyet savcısını ve herkesi tatmin edecek, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtayın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapması ile bu açılardan mantıksal ve hukuksal bütünlüğün sağlanması için kararın dayandığı tüm verilerin ve değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması ilkelerine uyulması gerektiği, temel ceza belirlenirken teşdit nedeni olarak gösterilen suçun işleniş biçiminin ne suretle benzer eylemlerden ayrıldığı, suç konusunun önem ve değerinin ne olduğu ile hükmedilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen eylemin ağırlığı ile oranlılığı karar yerinde yöntemince açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle alt sınırdan uzaklaşılarak cezaya hükmedilmesi, Sanık hakkında, aynı suçtan daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, suç konusunun önem ve değeri, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları dikkate alındığında ileride tekrar suç işlemekten çekineceğine dair olumlu kanaat oluşmadığı şeklindeki soyut ifadelere dayanılarak 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Nedenleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması yerine istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2023/1303 Esas, 2023/1046 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2 ve 307/5. madde ve fıkraları gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a madde-fıkra ve bendi uyarınca Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.