Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2023/11295 · K. 2024/13193

6. Ceza Dairesi         2023/11295 E.  ,  2024/13193 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/714 E., 2021/404 K. SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit HÜKÜMLER : Düzelterek istinaf başvurusunun esastan reddine, beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama I. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebi Hakkında: İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, kasten yaralama suçundan, hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzelterek esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlendiğinden, katılan kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, II. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebi Hakkında: İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın mağdura karşı yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, aynı olay esnasında sanığın mağdura karşı tehdit içerikli sözlerinin irade açıklaması niteliğinde olduğu bu nedenle tehdit suçunun unsurları oluşmadığından sanığın beraati yerine, yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenle katılan kurum vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/714 Esas, 2021/404 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine,Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.