Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2023/11820 · K. 2025/525
6. Ceza Dairesi 2023/11820 E. , 2025/525 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/480 E., 2021/1035 K. SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Mahkemece; sanık hakkında, şikayetçi evli olduğu, aynı evde birlikte yaşadıkları, aralarında hukuki ihtilaf olup geçimsizlik bulunduğu, bu neden ile şüpheli şikayetçiye birlikte yaşadıkları evden kovup çıkarmaya çalıştığı, değişik zamanlarda şikayetçiye hitaben "... a... k... , köpek, s.ktir olup git, sana hayatı zindan edeceğim, en yakın zaman da senin şu ölünü göreyim, ölünü , b... çingenesin, sokak çocuğumusun, sokak beslemesi, sinkaf edeceğim, iki tane erkek alırım, yatağına yatırırım .... , bu akşam iki tane erkek sokmuyor muyum o odaya, yüzsüz " sözlerini bir çok kez söylediği, belirtilerek tehdit suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık savunması, katılan beyanı, ses kaydının çözümüne ilişkin 29.09.2015 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, katılan ile sanık arasında meydana gelen tartışmayı başka bir delille ispat imkanı bulunmadığından, katılanın almış olduğu ses kaydının yasal delil kapsamında olduğu değerlendirilerek, katılan beyanı ile bilirkişi raporu doğrultusunda sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir. 1.Şikayetçinin kolluktaki beyanında, olay günü sanığın arayarak tehdit sözleri söylemesi üzerine konuşmalarını kaydettiğini beyan ettiği, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek telefonla ilk arayanın kendisi olup olmadığına ilişkin bir beyanının olmadığı, buna ilişkin dosyada HTS kaydının olmadığından ilk arayanın tespitinin yapılamadığı, taraflar arasında ihtilaf da bulunduğu, tek delilin de ses kaydı olduğu anlaşılmakla, şikayetçinin bu konuşmayı planlayarak yapıp yapmadığının tespiti için ayrıntılı HTS kayıtlarının temin edilip, telefonla ilk arayanın sanık olduğunun tespiti halinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.05.2013 tarih, 2012/1270 Esas, 2013/248 Karar sayılı kararı ve yerleşik içtihatlara göre (Yargıtay içtihatlarında vurgulandığı üzere (Yargıtay 4.CD 2019/5283 E 2021/27483 K, Yargıtay 12.CD 2019/2121 E 2019/5170 K) kişinin kendisine karşı işlenmekte olan bir suçla ilgili olarak, bir daha kanıt elde etme ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı durumlarda karşı tarafla yaptığı konuşmaları kayda alması halinin hukuka uygun olduğunun kabulünün gerekeceği, Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, şikayetçinin oldukça uzun süren karşılıklı ses kayıtlarını alması ve bunun iddiaya göre bir kısmının dosyaya sunulması da dikkate alınarak ses kaydının yasak delil kapsamında olup olmadığı tartışılarak, sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, 2.Kabule göre de; Tehdidin karşılıklı olduğu iddiası nazara alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenle Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/480 Esas, 2021/1035 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak oybirliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.