Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2023/12393 · K. 2024/11908
10. Hukuk Dairesi 2023/12393 E. , 2024/11908 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2078 E., 2023/1300 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Çine 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/507 E., 2021/601 K. Taraflar arasındaki meslek hastalığı nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili ve davalı işveren vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I.DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde çalışırken yakalandığı melek hastalığı nedeni ile davalı aleyhine Çine Asliye Hukuk Mahkemesinde açmış olduğu 2015/38 Esas sayılı manevi tazminat davası sonucu hükmedilen kısmi manevi tazminata ilişkin kararın kesinleştiğini, müvekkilinin meslek hastalığı nedeniyle uğradığı maddi zarar karşığı fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 20.000,00 TL'nin 09.05.2013 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte müteselsil sorumlu davalıdan tahsiline, maddi tazminat davasının belirsiz alacak davası olarak kabulü ile istenebilecek maddi tazminat tutarının belirlenerek tespitine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini talep ve dava ettiği anlaşılmıştır.
II.CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: davacı ...'ın müvekkil işyerinde 01.04.1994 tarihinde işe başlayıp 07.11.1997 tarihinde işten ayrıldığını, ayrılmasının üzerinden 23 yıl geçtikten sonra iş bu davayı açtığını, davaya konu olayda meslek hastalığı olarak tanısı konulan hastalığın Yükümlülük süresinin tüzükte 10 yıl olarak belirtildiğinin, bu hususun meslek hastalığı ile görülen iş arasında bulunması gereken neden sonuç ilişkisinin doğul sonucu olduğunu, bu süreye yükümlülük süresinin dendiğini, yükümlülük süresinin işçinin meslek hastalığına neden olan iş ile ilişkisin kesip işçiye meslek hastalığı teşhisi konulana kadar geçen süre olduğunu, yasanın aradığı şartlar sağlanmadan ve meslek hastalığın a yola açan etken iş yeri incelemesi ile kanıtlanmadan yükümlülük süresinin uzatıldığını, yükümlülük süresinin uzatılması şartları mevcut olmadan bu şekilde uzatılmasının yasaya aykırı olduğunu, sigortalı işçinin 1997 yılında müvekkil iş yerinden ayrıldıktan sonra nerelerde ve hangi şartlarda çalıştığı, o dönemlerde bu hastalığına yol açacak işlerde çalışıp çalışmadığı gibi konuların belirsiz olduğunu, sigortalı işçinin hastalığının oluşumunda müvekkil şirketin kusurunun olmadığını, bu nedenlerle yersiz ve haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep ettiğini bildirmiştir.