Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2023/13399 · K. 2025/3534
6. Ceza Dairesi 2023/13399 E. , 2025/3534 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/235 E., 2022/219 K. SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2015/6-1219 Esas, 2019/13 Karar sayılı kararına göre; “...5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir...” şeklindedir. Söz konusu şartlar; "Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı, Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı, Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı, Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır." Dosya kapsamına göre, sanığın, katılan ...'in kendisine borcu olduğunu iddia etmesi ve bu borcu tahsil etmek için iş yerine gittiği ve iş yerinde ...'in borcu inkar etttiği yönündeki savunmaları ile sanığın daha önce katılanın iş yerinde çalıştığı ve bu çalışmasına karşılık katılandan tazminat beklentisinde olduğu, alacağını almak için katılanın iş yerine gittiği, bu sırada katılan ile arasında tartışma çıktığının kabul edildiği göz önünde bulundurulduğunda, olayın başlangıcı, çıkış nedeni, gelişimi değerlendirilerek sanık lehine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.