Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2023/1399 · K. 2024/5022

6. Hukuk Dairesi         2023/1399 E.  ,  2024/5022 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2064 E., 2022/345 K. HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/462 E., 2021/292 K. 1-İlk Derece Mahkemesince; eser sözleşmesinden kaynaklanan fazla ödemenin iadesi istemine ilişkin davada, davalı şirket vekilinin, ödenmeyen hak edişlerin ödenmesi için İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/373 Esasına kayıtlı dava açtıklarını beyan ettiği, bu davanın sonucunun beklendiği, anılan dava dosyasında, eldeki davanın davalısı An-Sa (Deko Müh. Tic. Ltd. Şti) Şirketi tarafından, ... aleyhine Nuriosmaniye Camisinin restorasyon işi için yapılan 05.08.2008 tarihli sözleşmeden kaynaklı ödenmeyen hak ediş tutarlarının tahsili için dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda 1. ve 2. hakedişlerden kaynaklı davacı alacağının 1.351.402,98 TL olduğu belirlenerek, bu bedelin tahsiline karar verildiği ve kararın kesinleştiği, kesinleşen bu dosya kapsamından eldeki davanın davacısı Vakıflar Genel Müdürlüğünün fazladan ödediği bir hak ediş bedelinin bulunmadığı, aksine yüklenici firmanın hakediş bedellerinden alacaklı olduğunun anlaşıldığı, davacı ... Müdürlüğünün iddia ettiği gibi bir alacağının olmadığının kesinleşen yargı kararı ile sabit olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesince, İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/373 Esas, 2019/145 Karar, 15.04.2019 tarihli kararının, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin onama ve karar düzeltme talebinin reddi kararları ile 24.02.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen bu kararın, talep sonuçları ve tarafları kısmen farklı olduğundan dosya bakımından kesin hüküm teşkil etmemekle birlikte, kuvvetli delil teşkil etmekte olduğu, buna göre, İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/373 Esas, 2019/145 Karar 15.04.2019 tarihli kararıyla, davaya konu 1. ve 2. hakedişlerden kaynaklı olarak davacının bakiye alacağının KDV dahil 1.351.402,98 TL olduğunun, ödemesi yapılan 1 nolu hakediş bedelinden iadesi gereken bir meblağın bulunmadığının belirlenmiş ve bu kararın Yargıtay onaması ile kesinleşmiş olması karşısında, davacı ...'nün bu davaya konu etmiş olduğu 1. hakediş kapsamında davalıya 1.033.116,61 TL fazla ödeme yapılmış olduğu iddiasının yerinde olmadığı, aksine davalı yüklenicinin hakediş bedellerinden bakiye alacağının bulunduğu anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince de bu doğrultuda yapılan değerlendirme neticesinde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle istinaf başvusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3-Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; hükme esas alınan bilirkişi raporunun olaya uygun ve içerik itibariyle yeterli ve inandırıcı bulunmasına, aynı sözleşmeden kaynaklanan ve yüklenici tarafından açılan davada verilen kesinleşmiş kararla, yüklenicinin idareden alacaklı olduğunun belirlenmiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.