Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2023/14390 · K. 2024/12128

7. Ceza Dairesi         2023/14390 E.  ,  2024/12128 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/350 E., 2022/229 K. SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu' na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiin temyiz sebepleri; sanığın suça konu kitapları ticari kastla bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak somut ve kesin bir delil bulunmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. II. GEREKÇE Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü sanığa ait kitabevinde İl Denetim Komisyonu üyeleri tarafından yapılan denetimde 21 adet bandrolsüz ve 7 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü kitap ele geçirildiği anlaşılmıştır. Sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık savunmasında, ele geçirilen kitapların satışını yapmadığını ve durumu iyi olmayan öğrencilerin kitap okuma alışkanlığı kazanması amacıyla bulundurduğu kitaplar olduğunu beyan etmiştir. İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın savunmasının tanık beyanları tarafından da doğrulanması nedeniyle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğundan bahisle sanığın 5846 sayılı Kanun'un 81/4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Suç ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'nun 156/1. maddesi hükmüne istinaden düzenlenen Hakimler Savcılar Kurulunun 31.05.2018 gün ve 839 sayılı kararı karşısında, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi birinci fıkrası uyarınca Düziçi Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2024 tarihinde karar verildi.