Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2023/16494 · K. 2025/1760

10. Ceza Dairesi         2023/16494 E.  ,  2025/1760 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 1. 2017/234 E., 2018/251 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma KARARLAR : 1. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması 2. Hükmün açıklanmasına yer olmadığı KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen 11.07.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 08.09.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği, İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 23.11.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği, anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 25.07.2023 tarihli ve 2023/10005 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90828 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90828 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "1-İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/07/2018 tarihli ve 2017/234 esas, 2018/251 sayılı kararına yönelik yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 10.10.2015 tarihli uyuşturucu madde kullanma eyleminden dolayı İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını müteakip, şüphelinin denetim süresi içinde aynı nevi suç işlemesi sebebiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli kararı ile 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki düzenlemenin suça sürüklenen çocuğun daha lehine olduğu gerekçesiyle temel cezanın 1 yıl olarak tayin edildiği anlaşılmış ise de, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesindeki "Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenlenmenin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinden sonraki kanuni düzenlemenin karara esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında suç tarihi itibariyle yürürlükte olmayan kanun maddesi esas alınmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde, 2-İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2021 tarihli ve 2021/344 esas, 2021/664 sayılı kararına yönelik yapılan incelemede; Adı geçen sanık hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan dolayı İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 08.09.2018 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 23.04.2020 tarihinde işlediği güveni kötüye kullanma suçundan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/3. maddesi gereğince anılan kararın ancak aynı nevi suç işlenmesi halinde açıklanabileceğinden bahisle hükmün açıklanmasına yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesinde yer alan "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklindeki düzenlemenin incelemeye konu suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girmesi ve İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun'un 231/5-6. maddesi uyarınca verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın anılan kararın kesinleşmesini takiben, denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu 23.04.2020 tarihli güveni kötüye kullanma suçundan dolayı denetimi ihlâl ettiği gözetilmeden, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması yerine yazılı şekilde karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Şüpheli hakkında, 10.10.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2016 tarihli ve 2016/1817 Soruşturma, 2016/43 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, B. Şüphelinin 21.02.2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 12.04.2017 tarihli ve 2017/3102 Soruşturma, 2017/731 Esas, 2017/638 sayılı iddianamesi ile, İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, C. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 11.07.2018 tarihli ve 2017/234 Esas, 2018/251 Karar sayılı kararı ile, sanığın, TCK'nın 191/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 08.09.2018 tarihinde kesinleştiği, D. Sanığın denetim süresi içerisinde 23.04.2020 tarihinde işlediği "güveni kötüye kullanma" suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine; İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 22.10.2021 tarihli ve 2021/344 Esas, 2021/664 Karar sayılı kararı ile, 5320 sayılı Kanun’un geçici 7/3. maddesi gereğince aynı nev'i suç işlemesi halinde hükmün açıklanabileceği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verildiği, kararın 23.11.2021 tarihinde kesinleştiği, Anlaşılmıştır. E. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli ve 2017/234 Esas, 2018/251 Karar sayılı kararının incelenmesinde: Suç tarihi olan 10.10.2015 itibariyle, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca yapılan değişiklik gereğince kanunda suç için öngörülen hapis cezası 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası olduğu halde suç tarihinden önce yürürlükte bulunan TCK’nın 191/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi; Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. F. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2021 tarihli ve 2021/344 Esas, 2021/664 Karar sayılı kararının incelenmesinde: Sanık hakkında İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 08.09.2018 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 23.04.2020 tarihinde işlediği "güveni kötüye kullanma" suçundan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/3. maddesi gereğince anılan kararın ancak aynı nevi suç işlenmesi halinde açıklanabileceği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesinde yer alan "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklindeki düzenlemenin incelemeye konu suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girmesi ve İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/5-6. maddesi uyarınca verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu 23.04.2020 tarihli güveni kötüye kullanma suçundan dolayı denetimi ihlâl ettiği gözetilmeden, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması yerine "hükmün açıklanmasına yer olmadığına" karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli ve 2017/234 Esas, 2018/251 Karar sayılı kararı ile aynı mahkemenin 22.10.2021 tarihli ve 2021/344 Esas, 2021/664 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, Sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2025 tarihinde karar verildi.