Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2023/1732 · K. 2024/8408

8. Ceza Dairesi         2023/1732 E.  ,  2024/8408 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SAYISI : 2011/1104 Esas, 2012/872 Karar SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık KARAR : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Samsun 6.Sulh Ceza Mahkemesinin 11.06.2012 tarihli ve 2011/1104 Esas, 2012/872 Karar sayılı kararı ile hükümlünün 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan doğrudan hükmolunan 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın miktar ve nevi itibariyle aynı tarihte kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.04.2023 arihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.052023 tarihli ve KYB-2023/44857 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin; “ ...Samsun 6. Sulh Ceza Mahkemesince sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30/03/2022 tarihli ve 2021/2999 esas, 2022/5297 karar sayılı ilamında da değinildiği üzere, 6136 sayılı Kanun’un 15/son maddesinde "Bu Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması karşısında, suça konu bıçağın, kasten yaralama suçunda kullanıldığının Samsun 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/06/2012 tarihli ve 2011/1104 esas, 2012/872 sayılı kararıyla sabit olduğu anlaşılmakla, kasten yaralama suçunda aynı bıçağın kullanılması nedeniyle "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" unsurunun somut olayda oluşmadığı cihetle, sanığın ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. İnceleme konusu hükümde; 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrasında tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi, hükümlüden ele geçirilen ve 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunmayan suça konu ekmek bıçağının kasten yaralama suçunun işlenmesi esnasında kullanıldığı ve hükümlünün kasten yaralama suçundan da mahkum olduğunun anlaşılması karşısında "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.Samsun 6.Sulh Ceza Mahkemesinin, 11.06.2012 tarihli ve 2011/1104 esas, 2012/872 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; hükümlünün 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hükmolunan CEZASININ KALDIRILMASINA, bu suçtan hükmedilen cezanın infaz edilmemesine" hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, hükümdeki sair hususların aynen korunmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.