Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/1737 · K. 2024/7918

1. Ceza Dairesi         2023/1737 E.  ,  2024/7918 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/94 E., 2022/1175 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli, 2022/94 Esas, 2022/1175 Karar sayılı kararı ile katılan sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca kesin olarak, sanıklar ..., ... ve katılan sanık ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyize tabi olmak üzere karar verilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli, 2021/53 Esas, 2021/159 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve katılan sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli, 2022/94 Esas, 2022/1175 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik yapılan inceleme neticesinde " sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulanması neticesinde hesap hatası yapılarak cezanın 6 yıl 3 ay olarak belirlenmesi yerine 5 yıl 15 ay olarak belirlendiği ve sanıklara eksik ceza tayin edildiği anlaşılmış ise de aleyhe istinaf bulunmadığından eleştirilerek" sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, suçun sabit olmadığına ve meşru savunmaya ilişkindir. 2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, suçun sabit olmadığına ve meşru savunmaya ilişkindir. 3.Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, suçun sabit olmadığına, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine ve mağdur sanık ... hakkında haksız tahrik indiriminin ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanıkların eylemi neticesinde mağdur sanık ...'da meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Uygulama Hastanesi tarafından düzenlenen 28.12.2020 tarihli rapora göre alın kısmında, sağ omuz arkası ve sağ elin işaret parmağında saçma izi mevcut olduğu, göbekten yaklaşık 3 cm inferiorda kurşun giriş deliği ve sol SİAS posteriorundan çıkış deliği bulunduğu, treiztden yaklaşık 40 cm distalde 3 yerden perfore barsak arısı görüldüğü ve kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma sebebiyet verdiği dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. fıkrası uyarınca sanıklar hakkında ceza belirlenirken makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de temyiz edenlerin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanıkların hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, mağdur sanık ... hakkında Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Uygulama Hastanesi tarafından düzenlenen 28.12.2020 tarihli rapora göre yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eyleme bağlı ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, olay esnasında mağdurdan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümlerde yukarıda belirtilen eleştiri nedeni ve Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Mağdur sanık ... hakkında katılan sanık ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-d bendinde yer verilen; "ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanıklar ..., ... ve katılan sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri yönünden; Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli, 2022/94 Esas, 2022/1175 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.