İçtihatYargıtay1. Ceza Dairesi26.11.2024

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/1745 · K. 2024/7761

1. Ceza Dairesi 2023/1745 E. , 2024/7761 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2049 E., 2022/2105 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2022 tarihli ve 2020/61 Esas, 2022/301 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/2049 Esas, 2022/2105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca emanetteki eşyalar bakımından düzelterek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı olmadığına, hatalı değerlendirme yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın eylemi neticesinde, mağdurun femoral arter harabiyetine, siatik sinir harabiyetine ve sol ayak bileği eklem hareket kısıtlılığına neden olan yaralanmasının; yaşamını tehlikeye soktuğu ve duyu ya da organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. maddesi uyarınca üst sınıra yakın bir ceza tayini gerekirken yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgesi ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden asgari oranda haksız tahrik indiriminin uygulanmasının isabetli olduğu, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması için sanığın suçun icra hareketlerinden gönüllü vazgeçmesi veya kendi çabalarıyla suçun tamamlanmasını veya neticenin gerçekleşmesini önlemesi gerektiği, somut olayda sanığın eyleminden sonra olay yerinden koşarak kaçtığı, gönüllü vazgeçmeye ilişkin bir eylemde bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde eleştiri nedeni dışında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. GEREKÇE

IV. KARAR