Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2023/2113 · K. 2024/11051

11. Ceza Dairesi         2023/2113 E.  ,  2024/11051 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Yapılan ön inceleme neticesinde;sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin -kanun yoluna başvuru süresinin 15 gün olarak gösterilmesi nedeniyle yanıltıcı mahiyette olduğu gözetilerek- süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında eksik gösterilen suç tarihinin, eylemlerin gerçekleştirildiği 22.03.2013 ve 25.03.2013 tarihleri olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; a)Gerekçede sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesi uyarınca temel cezanın ''alt sınırdan tayini'' yoluna gidileceği belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında çelişkili şekilde gün para cezası yönüyle teşdiden uygulama yapılarak bu şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini, b)Sanık hakkında kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması, Yasaya aykırı, sanık, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ilk paragrafında ''30 GÜN ADLİ PARA CEZASI'', ikinci paragrafında ''37 GÜN ADLİ PARA CEZASI'', üçüncü paragrafında"30 GÜN ADLİ PARA CEZASI" ile beşinci paragrafında ise ''TCK'nun 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik durumu gözetilerek sanığa doğrudan verilen adli para cezasının beher günü takdiren 20 TL'den hesabıyla sanığın 600,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA'' ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla ''5 GÜN ADLİ PARA CEZASI'', ''6 GÜN ADLİ PARA CEZASI'', "5 GÜN ADLİ PARA CEZASI", ''TCK'nun 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik durumu gözetilerek sanığa doğrudan verilen adli para cezasının beher günü takdiren 20 TL'den hesabıyla sanığın 100,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA'' ibarelerinin eklenmesi ile hüküm fıkrasının altıncı paragrafından sonra gelmek üzere "Sanığın kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak; sanık hakkında TCK'nın 53/1-2-3 madde fıkralarının 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 7242 sayılı kanunla yapılan yasal değişiklik sonrası oluşan hukuksal durum nazara alınarak uygulanmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.