Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2023/2146 · K. 2024/4467

6. Hukuk Dairesi         2023/2146 E.  ,  2024/4467 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/177 E., 2023/335 K. HÜKÜM/KARAR : Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2020/756 E., 2022/722 K. Taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesine dayalı alacak davasının yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi'nce 11.04.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Ek karar, davacı vekilince temyiz edilmekle gereği düşünüldü: Temyiz istemi, temyiz konusu kararın miktarının veya değerinin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacıların temyiz isteminin reddine yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi'nin 11.04.2023 tarihli ek kararına ilişkindir. Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddesi gereği, 2023 yılı temyiz miktar sınırı, 238.730,00 TL'dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, toplam dava değeri, 50.000,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır. Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 11.04.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin ek karara ilişkin temyiz sebeplerinin reddi ile 11.04.2023 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, Aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.11.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.