İçtihatYargıtay12. Ceza Dairesi15.01.2025

Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2023/2377 · K. 2025/523

12. Ceza Dairesi 2023/2377 E. , 2025/523 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/899 E., 2022/1145 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.12.2018 tarihli kararıyla yetersiz gerekçe ile paraya çevirme hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası mahkemece sanığın taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1, 62, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.06.2022 tarihli kararı ile yetersiz ve yanlış gerekçe ile paraya çevirme hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; "Katılanlar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT tarifesi gereğince belirlenen 9.200,00 - TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" şeklinde hatalı hüküm kurulduğuna ve bozmayı gerektirdiğine ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusuru olmadığına, çarpma noktasının hatalı tespit edildiğine,seyir hızının hız tahdidinin altında olduğuna, sanığın kazayı önleyebilecek öngörebilecek durumu olmadığına, nedensellik bağının kesildiğine, ölenin giyiminin sanığın görüşünü engellediğine, ölenin tam kusurlu olduğuna, ceza miktarına, ehliyetinin geri alınmasına,eksik incelemeye dayalı kararın, tayin edilen ceza ve uygulanan hükümler bakımından da usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; saat 21:30 sıralarında sanık ...’in sevk ve idaresindeki otomobil ile yerleşim yerinde gece vakti yol çalışması nedeniyle iki yönlü kullanılan yolda Çanakkale istikametinden İstanbul istikametine seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde istikametine göre sağ taraftan yola girerek karşıdan karşıya geçmeye çalışan yayaya yol üzerinde çarpması sonucu yaya ...'in ölümü ile neticelenen olayda, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen raporda sanığın yönetimindeki otomobil ile mahal şartlarına göre kontrolsüz seyir halinde olduğu ve hızını kısa hüzmeli far ışıkları altındaki görüş alanını kontrol edebilecek ve tedbir alabilecek düzeye düşürüp kontrollü şekilde seyrine özen göstermediği ve belli bir mesafe kat eden yayaya tedbirsizce çarptığı, tespit edilen çarpma noktası da dikkate alındığında, ölen yaya ile aynı oranda eşdeğer kusurlu olduğunun belirlendiği ve mahkemece de eş değer kusurlu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.12.2018 tarihli kararı ile "yetersiz gerekçe ile sanık hakkında paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi" nedeniyle bozulduğu, bozma üzerine mahkemece TCK'nın 85/1, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.06.2022 tarihli kararı ile "yetersiz ve yanlış gerekçe ile TCK'nın 50/4. maddesi gereğince paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi" nedeniyle bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek sanığın TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından ... cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi; 2-Katılanlar lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesi gerekirken hazineden alınarak sanığa verilmesine şeklinde hüküm kurulması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün "1" nolu bendinde yer alan " sanığın amaç ve saiki" ibaresinin çıkarılması ile hükmün "9" nolu bendinde yer alan " hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresi çıkarılarak yerine "sanıktan alınarak katılanlara verilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde karar verildi.