Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/2532 · K. 2025/904

1. Ceza Dairesi         2023/2532 E.  ,  2025/904 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1167 E., 2022/1999 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2021/273 Esas, 2022/102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/1167 Esas, 2022/1999 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1.g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eylemin kasten yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, meşru savunmaya, eksik incelemeye ve haksız tahrike ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecine ilişkin işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan ateşli silahın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, yaralanmaların sayısı ve nitelikleri hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, meşru savunmaya ilişkin hükümlerin uygulama koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Dosya içeriğine göre; sanık ve katılanın evlerinin karşılıklı olduğu, aralarında beslemiş oldukları köpeğin sahipliği konusunda anlaşmazlık bulunduğu, olay günü bu konu yüzünden tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında katılanın balta ile sanığı sırtından basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde, sanığın da katılanı tabanca ile göğüs ve kalça kısmından ... tehlike oluşturacak biçimde yaraladığı, dosya içerisinde bulunan 17.07.2020 tarihli Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporuna göre sanıkta sırt sol taraftan kürek kemiği altından 5x7 cm ekimoz ve kemik kırığı oluşacak şekilde meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, sanığın aksi ispatlanamayan savunmalarında katılanın kendisine hakaret ettiğini belirttiği anlaşılmakla katılandan kaynaklanan ve haksızlık niteliği taşıyan eylemlerin ulaştığı boyut gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinde belirtilen haksız tahrik hükümlerinin asgari sınırdan uzaklaşılmak suretiyle uygulanması gerekirken (1/4) oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklandığı üzere haksız tahrikin derecesi yönünden sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/1167 Esas, 2022/1999 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2025 tarihinde karar verildi.