Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2023/2640 · K. 2025/6421

4. Ceza Dairesi         2023/2640 E.  ,  2025/6421 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2473 E., 2021/2436 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Sanık, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 05.01.2022 tarihli ek kararıyla, İlk Derece Mahkemesinin 18.06.2019 tarihli 2018/1035 E., 2019/592 K. sayılı kararıyla vermiş olduğu mahkumiyet kararının kaldırılmasına, bu suç yönünden dosyanın yeniden müzakere edilmesi için yeni bir esasa kaydedilmesine karar verildiği anlaşılmakla, temyiz kapsamının hakaret suçundan verilen hüküm ile sınırlı olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığı temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, üzerine atılı suçu işlemediği, yeterli inceleme yapılmadan mahkumiyet kararı verildiği, katılanların soyut beyanları dışında delil bulunmadığı, bu nedenle hükmün bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizinin; katılanların çalışmakta olduğu Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin özel hukuk hükümlerine göre faaliyette bulunması nedeniyle, anılan şirkette elektrik teknisyeni olarak çalışan katılanların kamu görevlisi sayılamayacağının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1.maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'un 125/3-a maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. TEDAŞ’ın 02.04.2004 tarihinde özelleştirme kapsam ve programına alınması ve işletme hakkı devir sözleşmesi kapsamında Bursa İlinde elektrik dağıtım faaliyeti yürüten UEDAŞ'ın (Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş.) 01.09.2010 tarihinde özelleştirme faaliyetlerinin tamamlanması, katılanların çalışmakta oldukları UEDAŞ'ın (Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş.) özel hukuk hükümlerine göre faaliyette bulunması nedeniyle; anılan şirkette elektrik teknikeri olarak görev yaptıkları anlaşılan katılanların kamu görevlisi sayılamayacaklarının anlaşılması karşısında, suç vasfında hataya düşülerek 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesinde düzenlenen kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Sanığın hakaret eylemini aleni yer olan bina girişinde gerçekleştirmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanmaması, Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ile Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.04.2025 tarihinde karar verildi.