III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 16:20 sıralarında sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobil ile Turgutlu istikametinden Manisa Şehir Merkezi istikametine doğru sol şerit üzerinde meskun mahalde, gündüz vakti iki şeritli tek yönlü asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde, sevk ve idare hatası sonucu direksiyon hakimiyetini kaybedip sola doğru yönelerek orta refüj üzerinde bulunan ... Büyükşehir Belediyesi Kent Estetiği Daire Başkanlığında çalışan ölen işçiler ..., ... ve ...'a çarpıp, sağa doğru yönelerek sağ şerit üzerinde seyir halinde olan ... plakalı kamyonetin sağ arka kısmına çarpıp kaldırıma çıkarak yan yolda park halinde bulunan ... plakalı otomobilin sağ ön kısmına çarpması sonucu üç kişinin öldüğü olayda; mahkemece hükme esas alınan 11/02/2020 tarihli bilirkişi heyeti raporundan, sanığın ani manevraya gerek olmadan yoluna devam edebileceği halde, orta refüj kısmında çalışan işçileri görerek ani manevra yapması sonucu aracın kontrolünü kaybederek kazaya sebep olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın gerçekleşen ölümlerden asli kusurlu olarak sorumlu olduğunun, yine ölen işçilerin de çalışmanın sonlarına doğru dubaların kaldırılmasına rağmen çalışmaya devam ettikleri ve kendi güvenliklerini sağlamadıkları nedeniyle tali kusurlu olduklarının bildirildiği ve sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiş; sanıklar ... ve ...'ın aşamalarda istikrarlı bir şekilde, ... Büyük Şehir Belediyesi Kent Estetik Müdürlüğü'nde işçi olarak çalıştıklarını, kazanın gerçekleştiği anda sanık ...'in olay yerinde olmadığını, biçilen bitkilerin çöplerini dökmek amacıyla traktörle olay yerinden ayrılmış olduğunu, sanık ...'ın orta refüjde çalışıyor olduğunu, çalışmaya başlamadan önce gerekli önlemleri aldıklarını, çalıştıkları bölgenin 200 metre uzağında bayrakçı işaretçinin, dubaların ve uyarı levhalarının olduğunu, bir süre sonra bir aracın süratli ve zigzag yapar bir şekilde geldiğini ve müteveffa işçilere çarptığını, kaza anında olay yerinde dubaların bulunduğunu, işçiler üzerinde herhangi gözetim ve denetim yükümlülüklerinin bulunmadığını, bu sebeple gerçekleşen kaza sonucu meydana gelen ölümlerden sorumlu olmadıklarını savundukları, sanıkların kazanın gerçekleştiği olay yerinde çalışan işçilerden ve alınması gerekli güvenlik önlemlerinden sorumlu olup olmadıkları hususunda bağlı olarak çalıştıkları ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığının müzekkere cevabından, dosyaya yansıyan anlatımlardan ve hükme esas alınan 11/02/2020 tarihli bilirkişi heyeti raporundan, sanıkların işçilerin güvenliği konusunda sorumluluklarının bulunduğuna dair bir sıfatlarının bulunmadığı değerlendirildiğinde sanıkların gerçekleşen ölümlerden kusurlarının bulunmadığı, yapılan yargılama sonucunda sanıkların yüklenen suç açısından taksirlerinin de olmadığı anlaşılmakla, atılı suçtan ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.
2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık ... müdafii ve katılanlar vekillerinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinden kusur incelemesi yönünden rapor alınmış ve fakat bu raporun yeterli ve dosya kapmasına uygun görülmemesi üzerine bu kez Karayolları Trafik Güvenliği Dairesi Başkanlığı trafik fen heyetinden ve İş Güvenliği uzmanı bilirkişilerinden oluşan 5 kişilik heyetten rapor alınmış, oluş ve kapsamına uygun Karayolları Trafik Güvenliği Dairesi Başkanlığına ait 03.07.2022 tarihli heyet bilirkişi kusur raporuna göre, sanık ...' ın olayda asli derece de, sanıklar ... ve ... ise, ... Belediyesi San. ve Tic. AŞ. Adına çalışan isçiler olup, olay tarihinde çevre düzenlemesinde ekip sorumlusu olarak çalıştıkları, sanıkların işçilerin çalışma alanı olarak kabul edilen refüj ve etrafında güvenlik önlemlerinin oluşturulmasını sağlamaları, işçilere etkili ve kesin talimatlar vererek iş düzenini oluşturmaları, işleri işçilerin inisiyatifine bırakmadan etkili kontrol ve denetim mekanizması kurmaları, çalışma alanında gelen araçların uyarılması için bayrakçı bulundurmaları, iş bitmeden ve kendileri kesin talimat vermeden yol kaplaması üzerinde bulunan güvenlik dubalarının kaldırılmaması konusunda sorumluluklarını tam ve gereği gibi yerine getirmedikleri anlaşılmakla, gerçekleşen kazada tali derecede kusurlu oldukları kabul edilmiş ve İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına; sanıklar ... ve ... hakkında hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 42.400.-TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanıklar müdafileri ile katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.03.2025 tarihinde karar verildi.
