İçtihatYargıtay12. Ceza Dairesi04.12.2024

Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2023/3252 · K. 2024/7130

12. Ceza Dairesi 2023/3252 E. , 2024/7130 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/150 E. 2015/222 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık ve suçtan zarar gören tarafından temyizi üzerine, sanığın temyizine yönelik yapılan ön incelemede; 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Dairemizin 20.04.2022 tarihli tevdii kararından sonra kararı temyiz eden ve ölen ...'in oğlu olan ...'in 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkı bulunduğu ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşıldığından, mağdurun 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek inceleme yapılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 231/5. Maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 05/05/2010 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 04/03/2015 tarihinde mala zarar verme suçunu işlediği ve bu suçtan kesin olarak mahkumiyetine karar verilmesi üzerine ihbar üzerine ele alınan dosya sanık hakkındaki hükmün CMK'nın 231/11 maddesi uyarınca açıklanmasına, sanığın TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin karar verilmiş olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. Katılanın temyiz sebepleri; sanığın en ağır şekilde cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Sanık ...'un saat 18.00 sıralarında meskun mahal dışında gece vakti, aydınlatmasız, bulutlu havada iki yönlü devlet yolunda sevk ve idaresindeki kamyonet ile Diyarbakır'dan Bingöl'e seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde aynı istikamete bindiği eşek üzerinde gitmekte olan koyu renk giyimli ...'e çarpması sonucu ...'in öldüğü, mevcut raporlarda sanığın kazanın oluşumunda tali kusurlu olduğu anlaşılmakla mahkemece sanığın TCK'nın 85/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 05/05/2010 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 04/03/2015 tarihinde mala zarar verme suçunu işlediği ve bu suçtan kesin olarak mahkumiyetine karar verilmesi üzerine ihbar üzerine ele alınan dosyada sanık hakkındaki hükmün CMK'nın 231/11 maddesi uyarınca açıklanmasına, sanığın TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ve katılanın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Sanık hakkında TCK'nın 53/6. madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken sürücü belgesinin geri alınma süresinin kararda belirtilmemesi nedeniyle sanık lehine değerlendirme yapılarak TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına yönelik bölümün hükümden çıkarılması gerekli görülmüştür. Açıklanan nedenle Lice Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ve katılanın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin "4" nolu bölümün hükümden "çıkarılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.