Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2023/3389 · K. 2024/4709

6. Hukuk Dairesi         2023/3389 E.  ,  2024/4709 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1052 E., 2023/1034 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 14. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/118 E., 2023/177 K. 1- İlk Derece Mahkemesince, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ile tazminat davasında dava konusu taşınmaz için hazırlanan projelerinin arsa sahibinin onayına sunulmadan ruhsat alınması için Belediyeye sunulması taraflar arasındaki sözleşmenin 11. maddesinin ihlali niteliğinde olduğu, davacının sözleşmenin feshi isteğinde haklı olduğu, ancak kendisine kira yardımı ve birtakım ödemeler yapılmakla tazminat talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne sözleşmenin iptaline, tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. 2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi tarafından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına; yüklenici sözleşmenin 11. maddesi gereğince düzenlediği projeyi arsa sahibi ile bir araya gelerek görüşmemiş ise de, projeyi arsa sahibinin vekiline e-mail yoluyla göndermesi, bu şekilde projeden haberdar olan arsa sahibinin projeyi kabul etmediğine, onaylamadığına ya da yüklenicinin yeni bir proje düzenlemesi gerektiğine dair herhangi bir yasal uyarı yapmaması karşısında, arsa sahibinin düzenlenen projeyi örtülü olarak kabullendiği, yüklenicinin her türlü masrafı üstlenerek sözleşmedeki paylaşıma uygun şekilde düzenlediği projeyi belediyeye sunarak inşaatın yapımına başlanacak şekilde ruhsatın düzenlenmesini sağladığı, inşaat ruhsatının iptaline ve inşaatın yapılamamasına arsa sahibinin sebep olması hususları karşısında davacı arsa sahibinin sözleşmenin feshi ve tazminat isteklerinde haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, fazla yatırılan temyiz harcın istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.12.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.