İçtihatYargıtay6. Hukuk Dairesi05.03.2025

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2023/3810 · K. 2025/875

6. Hukuk Dairesi 2023/3810 E. , 2025/875 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/16 E., 2023/201 K. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin sözlü anlaşma ile davalının yüklenicisi olduğu Kütahya Dumlupınar Sulama Tesisi yapım işinde faturalara bağlanan toplam 775.642,47 TL'lik alacağının 175.140,47 TL'sinin ödenmediğini, yapılan bu işler nedeniyle davalıya Kütahya İl Özel İdaresi ve İnegöl Kaymakamlığından hakedişler ödendiğini, davalının davacı sayesinde hakediş kazanmasına rağmen, kesilen fatura ve yapılan iş oranında davacıya borcunu ödemediğini, bakiye 175.140,47 TL oranındaki borcun tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işin yapımı sırasında davacı şirketin mali durumunun bozuk olması nedeniyle bir takım masrafların davalı tarafından karşılandığını, işçilik ve malzeme gideri ödendiğini, işin SSK prim ve vergi borçlarının kendi tarafından ödendiğini, yine davacı ortak ve çalışanlarına bir kısım ödemeler yapılmasına rağmen davacının ödeme yapılan kişilerin şirket ile ilgisinin bulunmadığını beyanla inkâr ettiğini, davacıya 788.075,00 TL ödeme yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin 10.12.2013 tarihli kararının süresi içerisinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 10.04.2015 tarihli ve 2014/2840 Esas, 2015/1870 Karar sayılı kararıyla; tarafların sair temyiz itirazlarının reddiyle davacı taşeron alacağının 775.642,47 TL olduğu anlaşılmakta ise de ödemeler hususunun ihtilaflı olduğu, taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmasa da eser sözleşmesi ilişkisinin kurulduğu, mahkemece davalı iddiasında yer alan çeklerle ödemelere ilişkin bankalara yazı yazılarak davalı ödeme iddiasına esas olmak üzere çeklerle ödemelerin yapılıp yapılmadığı ve gelecek yazı cevaplarını da dikkate alan itirazları da karşılar mahiyette bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak yapılan ödeme miktarının belirlenerek davacı alacağını hüküm altına alınmasının gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. 2. Mahkemenin 14.02.2017 tarihli ve 2015/344 Esas, 2017/83 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak sözleşmenin yapıldığı tarihte ...'ın davacı şirketin müdürü ve ortağı olduğu, her ne kadar 18.01.2010 tarihinde şirket ortaklık yapısı ve yönetiminde değişiklik yapılarak ...'ın şirket ile ilişiği kesilmiş ise de şirket ortaklık ilişkilerine ait iç ilişkiden haberdar edilmeyen veya yetki değişikliğini bildiği ispatlanmayan iyi niyetli 3. kişilerin korunması gerektiği, sözleşme ilişkisi devam etmesine rağmen bu durum davalıya bildirilmediğinden ...'a yapılan ödemelerin şirket adına sayılması ve borca mahsup edilmesi gerektiği, davacının kabul ettiği ödemelerin dikkate alındığı, davalı tarafından sunulan bir kısım sair masraf kayıtlarının neye istinaden yapıldığının belli olmaması ve davacı tarafın kayıtlarında yer almaması nedeniyle ödemeye dahil edilmemesi şeklindeki bilirkişi raporunun yerinde olduğu gerekçesiyle 32.661,47 TL asıl alacak yönünden itirazın kısmen iptaline karar verilmiştir. Mahkemenin 14.02.2017 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 16.11.2017 tarihli ve 2017/1661 Esas, 2017/3998 Karar sayılı kararıyla; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile sözleşme tarihinde davacı şirketin ortağı ve şirket müdürü olan ... 18.01.2010 tarihli ortaklar kurulu kararıyla şirketteki hissesini devredip bu tarih itibariyle şirket müdürlüğünün sona erdiği, ancak bu kararın davalıya bizzat bildirildiğine dair bir belge bulunmadığı gibi kararın ticaret sicili gazetesinde ilan edilip edilmediğinin araştırılmadığı, TTK'nın 36. maddesi uyarınca bu husus ancak Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan ile etkisini göstereceğinden mahkemece bu husus üzerinde durulmadan ...'a yapılan ödemelerin alacaktan mahsubunun doğru olmadığı, bu durumda mahkemece ilgili Ticaret Sicili Memurluğu'na müzekkere yazılarak Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlanıp yayınlanmadığının araştırılarak ...'ın şirket müdürlüğünün sona ermesine ilişkin kararın hangi tarihte ilan edildiğinin belirlenerek bu tarihten önce yapılan ödemelerin alacaktan mahsubu, sonra yapılan ödemelerin ise mahsup edilmemesi gerektiği gerekçesiyle söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir. 3. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ...'ın 18.01.2010 tarihli ortaklar kurulu kararıyla şirketteki hissesini devredip, bu tarih itibariyle şirket müdürlüğünün sona erdiği, Ticaret Sicil Gazetesi'nde 03.02.2010 tarihinde yayımlandığı, bu tarihten önce yapılan ödemelerin alacaktan mahsup edildiği, bu tarihten sonra yapılan ödemelerin ise mahsup edilmediği, ancak davacının dava dilekçesinde kabul ettiği ...'a yapılan ödemelerin hesaplanmada dikkate alındığı, bu durumda davacı alacağının 94.826,47 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2023/3810 · K. 2025/875

I. DAVA

II. CEVAP

III. MAHKEME KARARI

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. TEMYİZ

VI. KARAR