Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/3984 · K. 2025/4

1. Ceza Dairesi         2023/3984 E.  ,  2025/4 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/587 E., 2023/606 K. SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKÎ SÜREÇ A.Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2021/412 Esas, 2022/529 Karar sayılı kararı ile, 1.Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 109/3-a-e ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. B.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2023/587 Esas, 2023/606 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ A.Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında tasarlayarak ve canavarca hisle kasten öldürme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, verilen cezaların yetersiz olduğuna ilişkindir. B.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, maktulün sanığa saldırdığına, maktulün sanığı rızasıyla eve aldığına ve bu nedenle beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE A.Nitelikli kasten öldürme suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, aynı şekilde canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, bu nedenlerle eyleme uyan suç vasfının ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği; maktulden sanığa yönelen haksız bir saldırı söz konusu olmadığından meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Dosya kapsamına göre, maktulün ikâmet ettiği dairenin bir üst katındaki merdiven boşluğunda maktulün gelmesini bekleyen sanığın, maktul eve girmek üzereyken arkasından yaklaşarak zorla içeri ittirip kapıyı kilitlediği, sanığın maktul üzerinde kapının girişinden itibaren hakimiyet kurduğu, bu şekilde kontrolü altında olan maktulü öldürmek amacıyla evin içerisine soktuğu, maktulün kaçmasını engellemek amacıyla değil başkalarının eve girmesini engelleme amacıyla kapıyı kitlediği ve çok kısa bir zaman dilimi içerisinde de maktulü öldürdüğü anlaşılan olayda, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin kastının bulunmadığı belirlenerek beraati yerine, hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV.KARAR A.Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ile sanık müdafiiinin bu suça yönelen temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Nitelikli kasten öldürme suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2023/587 Esas, 2023/606 Karar sayılı kararında katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, C.Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri sanığın suç kastının bulunmaması yönünden yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2023/587 Esas, 2023/606 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliği ile BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bandırma Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,06.01.2025 tarihinde karar verildi.