Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2023/4188 · K. 2024/8107

8. Ceza Dairesi         2023/4188 E.  ,  2024/8107 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/913 E,203/657 K. SUÇ : Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 01.03.2018 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında bilişim sistemine veri yerleştirme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2020 tarihli kararıyla; sanık hakkında sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2020 tarihli kararının sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 03.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanığın üzerine atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Kurum vekilinin temyiz isteği; Atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ve resen tespit edilecek nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; 1. Dava konusu olay; sanığın haricen muhasebe işlerini yürüttüğü işyerinde Y.A., L.C., E.O. isimli şahısları gerçekte fiilen çalışmaları olmadığı halde çalışıyormuş gibi göstererek ve Sosyal Güvenlik Kurumuna ait elektronik ortamda işe giriş bildirgesi düzenleyerek bilişim sistemine veri yerleştirme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Adana Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 15.10.2015 tarihli araştırma ve inceleme raporunda; ... Medikal İnşaat Nakliye Tem, Gıd. Ltd. Şti isimli işyerinde; çalışmadığı halde adına çalışıyormuş gibi belge düzenlenen ...'nın 10.07.2014 ile 05.09.2014 tarihleri arasında ve 18.09.2014 ile 24.09.2014 tarihleri arasında şoför olarak; Y.A.'nın 10.07.2014 ile 31.08.2014 tarihleri arasında şoför olarak; L.C.'nin 08.09.2014 tarihli şoför olarak, E.O.'nun 02.10.2014 ile 10.10.2014 tarihleri arasında şoför olarak işyerinden bildirilen sigorta hizmetlerinin tamamının ve adlarına düzenlenen sigortalı işe giriş çıkış bildirgelerinin iptal edilmesi gerektiği iptal edilmesi gerektiği bildirilmiştir. 3. Adana Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 06.08.2018 tarihli yazısında; sanığın haricen muhasebe işlerini yürüttüğü işyerine ait sigorta hizmetleri internet kullanıcı kodu ve kullanıcı şifresi başvuru formu ve e-sigorta sözleşmesi sunulmuş, internet kullanıcı kodu ve kullanıcı şifresi hususunda yetki verilen kullanıcının ... olduğu, kod ve kullanıcı şifresinin 11.07.2014 tarihinde temyiz dışı sanık ...'a teslim edildiği tutanakta belirtilmiş, ..., Y.A., L.C. ile E.O.'nun sigortalı işe giriş ve çıkış bildirgelerinin, aylık pirim ve hizmet belgelerinin, e-bildirge üzerinden yapıldığı bildirilmiştir. 4. Tanık L.C. işyerinde çalışmadığını, sanığın kendisini arayarak iş yerinde sigortasını yapacağını söylediğini, kendisinin de kabul ettiğini beyan etmiştir. Tanık E.O. kollukta şüpheli sıfatı ile alınan ifadesinde iş yerinde çalışmadığını, iş başvurusu yapmadığını, sanıktan kendisine iş bulmasını istediğini, ancak iş bulamadığından çalışmadığını, hiç kimseden para karşılığında ya da öylesine bir işyerinde sigortalı gösterilmesini istemediğini, mahkemede tanık sıfatı ile alınan beyanında ise iş yerinde çalıştığını beyan etmiştir. Tanımadıkları gibi Antalya ilinde hiçbir çalışmalarının olmadığını belirtmişlerdir. Tanık Y.A.'ya ulaşılamadığından beyanı alınamamıştır. 5. Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... kollukta müdafisi olmadan alınan ifadesinde özetle; ... ... Medikal İnşaat Nakliye Tem. Gıd. Ltd. Şti. ünvanlı işyerini 2005 yılında eşi ... ile birlikte kurduklarını, iş yerinin temizlik işi yaptığını, halen faal olduğunu, iş yerinin kuruluşunu muhasebeci sanık ...'nın yaptığını, 2015 yılına kadar da muhasebeci olarak devam ettiğini, iş yeri şifresini muhasebeci ...'ya vermediğini, işçilerinin SGK bildirimlerini ön muhasebeye bakan Günnür isimli işçisinin kendisinin talimatı ile yaptığını, iş yerinin tüm işleri ile kendisinin ilgilendiğini, Y.A., L.C. ile E.O.'nun firmanın hisselerini devretmeden önce çalıştıklarından şuan ki hisse sahipleri ... ve Sertan bu şahısları tanımadığını, 2014 yılı Temmuz ayında Adana ili Yumurtalık Belediyesinin temizlik işlerini aldığını, 100 (yüz) kişi çalıştırması gerektiği için, iş başvurularını değerlendirerek karar verdiği 100 kişilik çalışan dosyasını iş yerinin ön muhasebesine bakan şuan iş yerimde çalışmayan soy ismini hatırlamadığı Günnür isimli çalışanına bildirdiğini, onun da işçilerin SGK bildirimlerini kendisinin talimatı ile yaptığını, SGK bildirimleri yapıldıktan birkaç gün sonra kontrol ettiğinde iş yerinde 103 çalışan gözüktüğünü gördüğünü ve araştırması sonucunda evrakta isimleri geçen Y.A., L.C. ile E.O. isimli şahısların iş yerine başvuru dosyalarının olduğunu ancak çalışmadıklarını tespit ettiğini ve bu şahısların sigorta bildirimlerini iptal ettiğini, bu konu ile ilgili olarak SGK'dan çağrıldığını ve müfettişe ifade verdiğini, iş yerinin ön muhasebesine yanlışlık ile bu şahısların dosyalarını da verdiğini ve durumu sonradan fark ettiğini, ön muhasebeye bakan çalışanı Günnür'un da bu konuda kusuru olmadığını, bu şahısların iş yerinde çalıştı gözükmesinin kendisinin sehven yaptığı bir hatadan kaynaklandığını bunda kesinlikle bir kasıt olmadığını zaten durumu fark ettiği anda bu şahısların çıkışını yaptığını beyan etmiştir. Temyiz dışı sanık ... mahkemedeki savunmasında özetle; E.O., L.C. ve Y.A. isimli şahısları da tanımadığını, iş yerinde çalışmadıklarını, Sosyal Güvenlik Müfettişi kendisini çağırdığında bu şahısların şirketinde çalıştırılıyormuş gibi gösterildiğini öğrendiğini, ...'nın mali müşaviri olduğunu, ayrıca firmasında muhasebecilerin çalıştığını, işçilerin giriş ve çıkışlarına ilişkin bildirgileri bazen kendi muhasebecisinin bazen de ...'nın yaptığını, ..., ... ve ... yönünden kesinlikle kendi muhasebecisi tarafından bildirimde bulunulmadığını, kolluktaki ifadesi yerine huzurdaki ifadesinin doğru olduğunu, iş yeri şifresi dediği şifrenin sisteme girip bordro düzenleme şifresi olduğunu, o gün o şifreyi vermediğini ancak sanık ...'nın bildiğini savunmuştur. 6. Sanık aşamalardaki savunmasında; ... ... Medikal İnşaat Nakliye Tem. Gıd. Ltd. Şti. ünvanlı işyerinin sahiplerinin temyiz dışı sanık ... ile eşi ... olduğunu, bu iş yerinin mali müşavirliğini iş yeri kuruluşundan 2015 yılına kadar ... ile anlaşarak yaptığını, iş yeri şifresini SGK'dan iş yeri sahiplerinin aldığını, bu şifreyi kendisine vermediklerini, işe giren ve işten çıkan şahısların SGK bildirimlerini iş yeri sahiplerinin yaptığını, iş yerinin temizlik işi yaptığını, Yumurtalık Belediyesinin Temizlik işlerini aldığını, Y.A., L.C. ile E.O. isimli şahısları tanıdığını, iş yeri sahibi ...'ın kendisinden temizlik işlerinde ve şoförlükte çalıştırmak üzere işçiler istediğinde bu şahısları önerdiğini, ancak şahısların ...'ın iş yerinde çalışıp çalışmadığını bilmediğini, kesinlikle bu iş yerinde çalışan işçilerin SGK bildirimlerini yapmadığını, faturaların maliye yönünden işlem yaptığını, kendisinde şifre olmadığını savunmuştur. A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü Sanık ...'ın ... Medikal İnşaat Nakliye Tem. Gıda Ltd.Şti'nin işletmeciliğini yaptığı, sanık ...'nın muhasebeciliğini yaptığı, sanıklar ... ve ...'nın iştirak halinde ... ..., ..., ... isimli şahısları işyerinde çalışmadıkları halde çalışıyorlarmış gibi sahte sigortalılık bildiriminde bulundukları, sanıklar ... ve ...'nın Sosyal Güvenlik Kurumu'nun bilişim sistemine bu şekilde gerçeğe aykırı veri yerleştirdiği ve bu yöntemle gerçekleştirilen eylemin 5237 sayılı Kanunun 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sisteme veri yerleştirme suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü Sanığın muhasebeciliğini yaptığı işyerinde gerçekte çalışmayan kişileri işyerinde çalışıyor gibi e-bildirge vermek suretiyle internet ortamında SGK'ya bildirme fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle, beraatine karar verilmesi gerekirken, isabetsiz gerekçe ile sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüş, sanığın 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Somut olayın isabetli bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi bakımından; öncelikle bilişim sistemine veri yerleştirme,değiştirme,verileri bozma ve yok etme suçlarını düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesi ve resmi belgede sahtecilik suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesi üzerinde durularak yapılan değerlendirmede; A. "Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme " suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanunun 244 üncü maddesinde; "(1) Bir bilişim sisteminin işleyişini engelleyen veya bozan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2) Bir bilişim sistemindeki verileri bozan, yok eden, değiştiren veya erişilmez kılan, sisteme veri yerleştiren, var olan verileri başka bir yere gönderen kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (3) Bu fiillerin bir banka veya kredi kurumuna ya da bir kamu kurum veya kuruluşuna ait bilişim sistemi üzerinde işlenmesi halinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır. (4) Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan fiillerin işlenmesi suretiyle kişinin kendisinin veya başkasının yararına haksız bir çıkar sağlamasının başka bir suç oluşturmaması hâlinde, iki yıldan altı yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenleme ile bilişim sistemlerinin doğru ve işlevine uygun şekilde faaliyetine devam etmesi sağlanmak istenmiştir. Sisteme doğru verilerin yerleştirilmesi maddeye uyan suçu oluşturmaktadır. Maddenin birinci fıkrasında, bir bilişim sisteminin işleyişini engelleme, bozma, ikinci fıkrasında, bilişim sistemindeki verileri bozma, yok etme, değiştirme veya erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme, var olan verileri başka yere gönderme fiilleri suç olarak düzenlenirken, Üçüncü fıkrada, birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen eylemlerin bir banka veya kredi kurumuna ya da bir kamu kurum veya kuruluşuna ait bilişim sistemi üzerinde gerçekleştirilmesi halinde, verilecek cezanın yarı oranında artırılacağı hükmüne yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesi ile bilişim alanında suçlar bölümünde yer alan 243 üncü maddede olduğu gibi bilişim sistemi ve sistemin işleyişine yönelik saldırıların önlenmesi amaçlanmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasında; verileri bozma, yok etme, değiştirme veya erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme, var olan verileri başka bir yere gönderme şeklinde birden seçimlik harekete yer verilmiş ancak sisteme hukuka uygun veya hukuka aykırı girilmesi şeklinde bir ayrıma gidilmemiştir. Maddenin üçüncü fıkrasında ise birinci ve ikinci fıkralarda yer alan seçimlik hareketlerden biri veya birkaçının kamu kurumuna ait sistem üzerinde işlenmesi halinde cezanın arttırılacağını düzenleyen nitelikli hale yer verilmiştir. Seçimlik hareketlerden sisteme veri yerleştirme suçunun oluşması için; çeşitli veri sağlayıcısı tarafından sistemin maliki ya da ilgilisinin rızası alınmaksızın sisteme gerçeğe aykırı şekilde veri girişi yapmak ya da veri taşıma araçları ile yükleme yapmak gerekir. B. Resmî belgede sahtecilik suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanunun 204 üncü maddesinde; "(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2) Görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi bir belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren, gerçeğe aykırı olarak belge düzenleyen veya sahte resmi belgeyi kullanan kamu görevlisi üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (3) Resmi belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması halinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır." şeklinde düzenlenmiştir. Resmi belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için; resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi, gerçek bir resmî belgenin başkalarını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte resmî belgenin kullanılması gerekir. 5237 sayılı Kanun'da; sahtecilik suçunun maddi konusu olan "belge" yada "elektronik belge" kavramı tanımlanmamış,bu konuda bir sınırlama getirilmemiş, belgenin tanımlanması uygulamaya bırakılmıştır. Uygulamada ve Yargıtay'ın yerleşik kararlarında ise; hukuki değer taşıyan içeriğe sahip,hukuki hüküm ifade eden,bir hakkın doğmasına ve bir olayın ispatına yarayan,taşınabilen bir şey üzerine yazılan ve düzenleyeni belli olan yazılar belge olarak tanımlanmıştır. Belgenin düzenlenme şekli, imzalı olması gerekip gerekmediği, belli bir işaret, amblem, hologram, etiket, mühür vb taşımasının zorunlu olup olmadığı belgenin niteliğine ve düzenlendiği mevzuata göre tespit edilmelidir. Yukarıda da belirtildiği üzere;her ne kadar belgeden söz edilen durumlarda yazılı bir kağıdın varlığı gerekli ise de; bazı durumlarda belgenin varlığını kabul için, yazının kağıt üzerinde bulunması gerekmez. Özellikle belge ile ilgili başkaca yasal düzenlemelerin gerçekleşmesi, gelişen toplumsal yaşam ile özel ve kamudaki yazışmaların elektronik ortamda yapılıyor olması nedeniyle “belge” kavramının tanımı yapılmamıştır. Bu aşamada elektronik ortamda yapılan işlemlerin belge niteliği ve elektronik ortamda yapılan veri girişleri ve değişiklikleri ile ilgili eylemin nitelendirilebilmesi için ilgili mevzuattaki düzenlemelere bakmak gerekmektedir. Konu ile ilgili olması nedeniyle aşağıda belirtilen mevzuat hükümlerine bakıldığında; - 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu'nun 3/a maddesinde veri; “elektronik, optik veya benzeri yollarla üretilen, taşınan veya saklanan kayıtlardır” denilmiştir. - 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunun 2/1-k maddesinde ise veri, “bilgisayar tarafından üzerinde işlem yapılabilen her türlü değer” olarak tanımlanmıştır. - 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu’nun 5 inci maddesindeki ''Güvenli elektronik imza, elle atılan imza ile aynı hukukî sonucu doğurur. Kanunların resmî şekle veya özel bir merasime tabi tuttuğu hukukî işlemler ile banka teminat mektupları dışındaki teminat sözleşmeleri, güvenli elektronik imza ile gerçekleştirilemez'' hükmü uyarınca, istisnalar dışında güvenli elektronik imza ile ıslak imzanın aynı hukuki değere sahip oldukları belirtilmiştir. Elektronik imza ve buna ilişkin düzenlemelerin dışında da Kanun koyucu elektronik verilerin ''belge'' olarak kabul edildiği bazı özel düzenlemeler yapmıştır. Nitekim 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun suç tarihinde yürürlükte bulunan "Bilgi ve Belge İsteme Hakkı, Bilgi ve Belgelerin Kuruma Verilme Usûlü" başlıklı 100 üncü maddesine değinmek gerekmektedir. - 5510 sayılı Kanun’un suç tarihinde yürürlükte bulunan 100. maddesi; "5411 sayılı Bankacılık Kanunu kapsamındaki kuruluşlar, döner sermayeli kuruluşlar ile diğer gerçek ve tüzel kişiler doğrudan, münferit olarak bilgi ve belge istenmesi hariç olmak üzere kamu idareleri ile kanunla kurulan kurum ve kuruluşlar ise Kurumla yapılacak protokoller çerçevesinde, Devletin güvenliği ve ... dış yararlarına karşı ağır sonuçlar doğuracak hâller ile özel hayat ve aile hayatının gizliliği ve savunma hakkına ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla özel kanunlardaki yasaklayıcı ve sınırlayıcı hükümler dikkate alınmaksızın gizli dahi olsa Kurum tarafından kişilerin sosyal güvenliğinin sağlanması, 6183 sayılı Kanuna göre Kurum alacaklarının takip ve tahsili ile bu Kanun kapsamında verilen diğer görevler ile sınırlı olmak üzere istenecek her türlü bilgi ve belgeyi sürekli ve/veya belli aralıklarla vermeye, bilgilerin elektronik ortamda görüntülenmesini sağlamaya, görüntülenen bu bilgilerin güvenliğini sağlamaya, muhafaza etmek zorunda oldukları her türlü belge ile vermek zorunda oldukları bilgilere ilişkin mikrofiş, mikrofilm, manyetik teyp, disket ve benzeri ortamlardaki kayıtlarını ve bu kayıtlara erişim veya kayıtları okunabilir hale getirmek için gerekli tüm sistem ve şifreleri incelemek için ibraz etmeye mecburdurlar. Bu madde kapsamında ilgili kişi, kurum ve kuruluşlar Kurumun belirleyeceği süre içerisinde söz konusu talebe cevap vermek ve gereken kolaylığı göstermekle yükümlüdürler. Kurum, bu Kanun gereği verilecek her türlü belge veya bilginin internet, elektronik ve benzeri ortamda gönderilmesi hususunda, gerçek ve tüzel kişileri zorunlu tutmaya, Kuruma verilmesi gereken her türlü belge, bildirge ve taahhütnameyi diğer kamu idarelerine ait formlarla birleştirmeye, söz konusu belgeleri kamu idarelerinin internet ve elektronik bilgi işlem ortamından almaya, bu idarelere yapılacak bildirimleri Kuruma verilmiş saymaya, bu Kanunun uygulaması ile ilgili işveren, sigortalı ve diğer kurum, kuruluş ve kişilerin talepleri üzerine veya re’sen düzenleyeceği her türlü bilgi ve belgeyi bilgi işlem ortamında oluşturmaya, bu şekilde hazırlanacak olan bilgi ve belgelerin sadece internet ve benzeri iletişim ortamından ilgili kişilere verilmesini kararlaştırmaya yetkilidir. Elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgeler adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge olarak geçerlidir. Belge veya bilgileri internet, elektronik ve benzeri ortamda göndermekle zorunlu tutulan gerçek ve tüzel kişilerin, Kurumun bilgi işlem sistemlerinin herhangi bir nedenle hizmet dışı kalması sonucu belge ve bilgiyi, bu Kanunda öngörülen sürenin son gününde Kuruma gönderememesi ve muhteviyatı primleri de yasal süresi içinde ödeyememesi halinde, sorunların ortadan kalktığı tarihi takip eden beşinci işgününün sonuna kadar belge veya bilgiyi gönderir ve muhteviyatı primleri de aynı sürede Kuruma öder ise bu yükümlülükleri Kanunda öngörülen sürede yerine getirmiş kabul edilir. Bu maddenin uygulanması ile ilgili usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir." şeklinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesinde; "100 üncü maddesinde yapılan düzenleme ile; Kurumun, kamu ve özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişilerden bilgi ve belge isteme yetkisine imkan tanınması sağlanmış, Kuruma verilmesi gereken her türlü belgenin diğer kamu idarelerine ait formlarla birleştirilmesi, internet ve elektronik bilgi işlem ortamında alınması, bu idarelere yapılacak bildirimlerin Kuruma verilmiş sayılması, Kanundaki bildirim ve prim ödeme sürelerinin yeniden belirlenmesi, işveren ve sigortalılar ile ilgili her türlü bilgi ve belgenin bilgi işlem ortamında oluşturulması hususunda Kurum yetkili kılınmakta, ayrıca elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgelerin, adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge niteliğine sahip olduğu düzenlenmiştir." şeklindedir. Görüldüğü üzere bu madde, Sosyal Güvenlik Kurumunun bilgi ve belge isteme hakkı ile bunların hangi yöntemle Kuruma verileceğine ilişkin hükümleri içermektedir. Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen kurum ve kuruluşlarla gerçek ve tüzel kişiler, 6183 ve 5510 sayılı Kanun'un uygulamasıyla sınırlı kalmak koşuluyla, Kurumca istenecek her türlü bilgi ve belgeyi sürekli veya belirli aralıklarla Kuruma vermeye, elektronik ortamda görüntülenmesini sağlamaya ve görüntülenen bu bilgilerin güvenliğini sağlamakla yükümlüdürler. - 5510 sayılı Kanun'un "Sigortalı bildirimi ve tescili" başlıklı 8 inci maddesinin son fıkrası; "Sigortalı işe giriş bildirgesinin şekli ve içeriği, bildirgenin verilme yöntemleri ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir." şeklindedir. 5510 sayılı Kanun'da yer alan bu düzenlemelerle; Sosyal Güvenlik Kurumu görevlileri tarafından elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgelerin adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge olarak geçerli olacağı, başlangıçta sosyal güvenlik kurumu görevlilerine yazılı olarak verilen işe giriş bildirgelerinin elektronik ortamda verilmesinin zorunluluk haline getirildiği görülmektedir. 5510 sayılı Kanunun 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında;açıkça elektronik ortamda yetkili kişilerce hazırlanacak bilgi ve belgelerin adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge olarak geçerli olduğu belirtildiğinden, usulüne uygun düzenlenmiş işe giriş bildirgesinin resmi belge niteliğinde olduğu açıktır. Kamu kurumu olan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından sisteme giriş yetkisi verilen kişinin bu yetkisinin hukuka ve usule uygun veri girişi ile sınırlı olduğu kuşkusuzdur. İşyeri sahibi veya yetkili kıldığı kişi tarafından katılan ... ile yapılan sözleşmeye istinaden kurumun verdiği şifreyle sisteme girerek, e-bildirge içeriğine doğru olmayan verileri Sosyal Güvenlik Kurumuna ait bilgi işlem ortamının veri tabanına yerleştirerek 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince resmi belge niteliğinde kabul edilen kayıtların oluşturulmasından ibarettir. Bu haliyle kuruma elektronik ortamda gerçek olmayan bir beyanı iletmekten ibaret ...; 5237 sayılı Kanunun 244 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarında düzenlenen suçun seçimlik hareketlerinden olan kamu kurumuna ait bilişim sistemine veri yerleştirme tipiklik hareketini oluşturmaktadır. Ancak 5510 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, katılan kurum ile yapılan sözleşmeye istinaden kurumun verdiği şifreyle elektronik ortamda hazırlanan işe giriş bildirgeleri adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge niteliğinde olduğu kabul edilmiştir. Bu nedenle 5510 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca resmi belge sayılan elektronik işe giriş bildirgesinin içeriğinin gerçeğe aykırı şekilde oluşturulmasından ibaret eyleminin 5237 sayılı Kanunun 204 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun seçimlik hareketlerinden resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi tipiklik hareketini oluşturduğu kabul edilmelidir. Gerçeğe aykırı elektronik işe giriş bildirgesi düzenlenmesi hâlinde bu durumda eylemin 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddenin birinci fıkrasında düzenlenen resmî belgede sahtecilik suçunu mu yoksa 5237 sayılı Kanunun 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen sisteme veri yerleştirme suçunu mu oluşturduğu tartışması ortaya çıkmaktadır. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.09.2020 tarihli ve 2017/11-1122 Esas, 2020/381 Karar sayılı ilamında; doktrinde benimsenen görünüşte içtima halinde hangi kanunun uygulanacağı hususunda özel normun önceliği ilkesinin de belirleyici olduğu,genel norm ile aynı hukuki yararı koruyan özel norm, genel normun tüm unsurlarını taşımakla birlikte genel normda yer almayan özel bazı unsurları da ihtiva ettiği,böyle bir durumda "özel normun önceliği" ilkesi uyarınca olaya genel norm değil özel norm uygulanacağının belirtildiği, 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki bu düzenlemenin elektronik belgelerde yapılacak sahtecilik eylemlerine ilişkin özel norm niteliğinde olduğu ve özel normun önceliği ilkesi gereğince de genel normun değil özel normun uygulanması gerektiği hususları göz önünde bulundurulduğunda,işveren veya yetki verdiği kişi tarafından elektronik ortamda sahte işe giriş bildirgesi düzenlemenin 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan resmî belgede sahtecilik suçuna göre özel norm niteliğinde olan aynı Kanun’un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki bilişim sistemine veri yerleştirme suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir. Bu açıklamalar ışığında;oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın haricen muhasebe işlerini yürüttüğü işyerinde Y.A., L.C., E.O. isimli şahısları gerçekte fiilen çalışmaları olmadığı halde çalışıyormuş gibi göstererek ve Sosyal Güvenlik Kurumuna ait elektronik ortamda işe giriş bildirgesi yoluyla çalışmış gibi göstererek Sosyal Güvenlik Kurumu'nun bilişim sistemine gerçeğe aykırı veri yerleştirdiği, bu suretle bilişim sistemindeki verileri bozma yoketme, erişilmez kılma,sisteme veri yerleştirme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; Sanığın aşamalardaki savunmasında iş yeri şifresini SGK'dan iş yeri sahiplerinin aldığını, bu şifreyi kendisine vermediklerini, işe giren ve işten çıkan şahısların SGK bildirimlerini iş yeri sahiplerinin yaptığını, iş yeri sahibi ...'ın kendisinden temizlik işlerinde ve şoförlükte çalıştırmak üzere işçiler istediğinde daha önceden tanıdığı Y.A., L.C. ile E.O. isimli şahısları önerdiğini savunması ve Adana Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 06.08.2018 tarihli yazısında; sanığın haricen muhasebe işlerini yürüttüğü işyerine ait sigorta hizmetleri internet kullanıcı kodu, kullanıcı şifresi başvuru formu ve e-sigorta sözleşmesiyle verilen kod ve kullanıcı şifresinin 11.07.2014 tarihinde temyiz dışı sanık ...'a teslim edildiğinin belirtilmesi karşısında; Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan ..., ... ile ...'a ilişkin elektronik işe giriş bildirgelerini ne şekilde düzenlendiği, düzenlenmiş ise fiziki ya da elektronik ortamda kim tarafından düzenlendiğinin, varsa aslı ya da onaylı örneklerinin dosyaya getirtilmesi, işe giriş bildirgelerinin Kurum sistemine girildiği ana ilişkin LOG kayıtları ile Kurum sistemine erişimin sağlandığı IP adres bilgilerinin Sosyal Güvenlik Kurumu, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumun ya da internet servis sağlayıcısı kurumlardan araştırıldıktan ve tüm deliller toplandıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi, Elektronik işe giriş bildirgelerini sanık tarafından düzenlendiğinin tespit edilmesi halinde sanık tarafından Y.A., L.C. ile E.O. hakkında elektronik ortamda sahte işe giriş bildirgesi düzenleme eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan resmî belgede sahtecilik suçuna göre özel norm niteliğinde olan aynı Kanun’un 244 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarındaki kamu kurumuna ait bilişim sistemine veri yerleştirme suçunu oluşturduğu, bu şekilde zincirleme şekilde 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 03.05.2023 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi. KARŞI DÜŞÜNCE TCK.nın 244. maddesi “topluma karşı suçlar “ kısmında düzenlenmiş olup madde gerekçesinde de açıklandığı üzere” bilişim sistemlerine yöneltilen ızrar fiilleri özel bir suç haline getirilmiştir”. Mala zarar verme suçunun özel bir şekli olarak düzenlenen bu suçla korunan hukuki yarar, sistemin usulüne uygun çalışmasını sağlamak, bilgileri otomatik olarak işleme tabi tutulmuş sistemin sorunsuz çalışmasının sağlanmasıdır. Ancak bunun yanında bilişim sistemine olan ... de koruma altına alınmıştır. Sisteme veri yerleştirme suçunda, diğer verilere bir zarar verilmemekte , ancak sistem ve diğer veriler zarar görme tehlikesi ile karşı karşıya kalmaktadır. Oysa yetkili kişi tarafından, işyerinde çalışmayan bir kişinin çalışmış gibi sisteme girilmesi sisteme zarar vermediği gibi zarar verme tehlikesi de yaratmamaktadır. Eylemin sabit görülmesi halinde ancak idari bir tasarrufla işlemin iptali ve başka idari yaptırımlar söz konusu olabilecektir. Bu nedenlerle sanığın eyleminde bilişim sistemine veri yerleştirme suçunun unsurları oluşmadığından Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararının beraat olarak düzeltilerek esasatan reddine kararı verilmesi usul ve yasaya uygun olduğundan sayın çoğunluğun görüşüne katılmak mümkün olmamıştır. 30.10.2024