İçtihatYargıtay1. Ceza Dairesi06.01.2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/4338 · K. 2025/1

1. Ceza Dairesi 2023/4338 E. , 2025/1 K. "İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3852 E., 2023/410 K. Sanık ... müdafiinin, 04.03.2023 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesindeki 15 günlük temyiz süresinde sonra 23.03.2023 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiği belirlenmiştir. Diğer temyiz istemeleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

A.İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2020/408 Esas, 2022/313 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/3852 Esas, 2023/410 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca adlî emanete ilişkin hususlar yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

III.GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, aynı şekilde canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, bu nedenlerle eyleme uyan suç vasfının ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı, ilk haksız davranışın maktulden sadır olmaması nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu, takdîri indirimin mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/4338 · K. 2025/1

İNCELENEN KARARIN

I.HUKUKÎ SÜREÇ

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

III.GEREKÇE

IV.KARAR