Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2023/4361 · K. 2024/7988

8. Ceza Dairesi         2023/4361 E.  ,  2024/7988 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/854 E, 2023/1057 K. SUÇ : Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2020 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında bilişim sistemine veri yerleştirme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli kararıyla; sanık hakkında sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 244 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2020 tarihli kararının sanık ve katılan kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.07.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanığın üzerine atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Kurum vekilinin temyiz isteği; beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. Dava konusu olay; sanığın sahibi olduğu şirkette temyiz dışı sanık ...'in gerçekte fiilen çalışması olmadığı halde çalışıyormuş gibi Sosyal Güvenlik Kurumuna ait elektronik ortamda işe giriş bildirgesi düzenleyerek bilişim sistemine veri yerleştirme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. B. Adana Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 27.11.2018 tarihli inceleme raporunda; sanığın sahibi olduğu işyerinde sigorta bildirimi yapılan ...'in 01.03.2017 tarihinden sonra iş yerinde fiilen çalışmadıkları halde elektronik bildirge kaydının yapıldığı tespit edilmiştir. C. Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ...;sanığa ait ... Özel Eğitim Öğretim Ltd Şti'nde 2016 yılına kadar muhasebeci olarak çalıştığını,bu tarihten sonra da tedavisinin aksamaması için sigortalı görünmek istediğini sanık ...'e ilettiğini, sanık ...'in de kendisini işyerine ait sistem üzerinden işyerinde çalışmadığı halde işe giriş bildirgesi düzenlendiğini beyan etmiştir. D. Adana Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 01.07.2020 tarihli yazısında; sanığın sahibi olduğu işyerine ait sigorta hizmetleri internet kullanıcı kodu ve kullanıcı şifresi başvuru formu ve e-sigorta sözleşmesi sunulmuştur. E. Temyiz dışı sanık ...'e ait SGK sigortalı elektronik işe giriş bildirgesinde; ...'in 02.06.2017 tarihinde sekreter olarak ... Özel Eğitim Öğretim ... Tic Ltd Şti'de çalışmaya başladığı belirtilmiştir. F. Sanık ... savunmasında, ... Özel Eğitim Öğretim ... Tic Ltd Şti'ni işlettiğini, temyiz dışı sanık ...'in de işten ayrıldıktan sonra 2017 yılı Haziran ayında yanına gelerek kredi çekebilmesi için kendisini işyerinde sigortalı göstermesini istemesi üzerine bu isteğini kabul ederek internet üzerinden kurumca şirkete verilen şifreler ile e-bildirge yöntemiyle ...'i fiilen çalışmadığı halde sigortalı gösterdiğini,işyerinde yapılan denetimde bu hususun ortaya çıkması üzerine primlerin iptal edildiğini beyan ederek suçlamayı ikrar etmiştir. A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü Sanığın şirketine ait sicil numarasını kullanarak çalışmadığı halde çalışıyormuş gibi Sosyal Güvenlik Kurumuna elektronik ortamda e-bildirge yolu ile imza ve şifre ile bilgisayar ortamında temyiz dışı sanık ... adına işe giriş bildirgesi verdiği, sahte oluşturulmuş maddi varlığı haiz somut bir belge olmadığından, bu yöntemle gerçekleştirilen eylemlerde 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarında yer alan kamu kurumua ait sisteme veri yerleştirme suçunun oluşacağı kabul edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü Sanığın eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle, beraatine karar verilmesi gerekirken, isabetsiz gerekçe ile sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüş, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Somut olayın isabetli bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi bakımından;öncelikle bilişim sistemine veri yerleştirme,değiştirme,verileri bozma ve yok etme suçlarını düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesi ve resmi belgede sahtecilik suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesi üzerinde durularak yapılan değerlendirmede; A."Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme " suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanunun 244 üncü maddesinde; "(1) Bir bilişim sisteminin işleyişini engelleyen veya bozan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2) Bir bilişim sistemindeki verileri bozan, yok eden, değiştiren veya erişilmez kılan, sisteme veri yerleştiren, var olan verileri başka bir yere gönderen kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (3) Bu fiillerin bir banka veya kredi kurumuna ya da bir kamu kurum veya kuruluşuna ait bilişim sistemi üzerinde işlenmesi halinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır. (4) Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan fiillerin işlenmesi suretiyle kişinin kendisinin veya başkasının yararına haksız bir çıkar sağlamasının başka bir suç oluşturmaması hâlinde, iki yıldan altı yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenleme ile bilişim sistemlerinin doğru ve işlevine uygun şekilde faaliyetine devam etmesi sağlanmak istenmiştir. Sisteme doğru verilerin yerleştirilmesi maddeye uyan suçu oluşturmaktadır. Maddenin birinci fıkrasında, bir bilişim sisteminin işleyişini engelleme, bozma, ikinci fıkrasında, bilişim sistemindeki verileri bozma, yok etme, değiştirme veya erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme, var olan verileri başka yere gönderme fiilleri suç olarak düzenlenirken, Üçüncü fıkrada, birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen eylemlerin bir banka veya kredi kurumuna ya da bir kamu kurum veya kuruluşuna ait bilişim sistemi üzerinde gerçekleştirilmesi halinde, verilecek cezanın yarı oranında artırılacağı hükmüne yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesi ile bilişim alanında suçlar bölümünde yer alan 243 üncü maddede olduğu gibi bilişim sistemi ve sistemin işleyişine yönelik saldırıların önlenmesi amaçlanmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasında; verileri bozma, yok etme, değiştirme veya erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme, var olan verileri başka bir yere gönderme şeklinde birden seçimlik harekete yer verilmiş ancak sisteme hukuka uygun veya hukuka aykırı girilmesi şeklinde bir ayrıma gidilmemiştir.Maddenin üçüncü fıkrasında ise birinci ve ikinci fıkralarda yer alan seçimlik hareketlerden biri veya birkaçının kamu kurumuna ait sistem üzerinde işlenmesi halinde cezanın arttırılacağını düzenleyen nitelikli hale yer verilmiştir. Seçimlik hareketlerden sisteme veri yerleştirme suçunun oluşması için; çeşitli veri sağlayıcısı tarafından sistemin maliki ya da ilgilisinin rızası alınmaksızın sisteme gerçeğe aykırı şekilde veri girişi yapmak ya da veri taşıma araçları ile yükleme yapmak gerekir. B. Resmî belgede sahtecilik suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanunun 204 üncü maddesinde; "(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2) Görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi bir belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren, gerçeğe aykırı olarak belge düzenleyen veya sahte resmi belgeyi kullanan kamu görevlisi üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (3) Resmi belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması halinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır." şeklinde düzenlenmiştir. Resmi belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için; resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi, gerçek bir resmî belgenin başkalarını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte resmî belgenin kullanılması gerekir. Resmi belgeyi sahte olarak düzenleme eylemi; bir resmi belgenin gerçekmiş gibi üretilip, taklit imza atılarak sahte oluşturulmasıdır. Resmi belgeyi sahte olarak düzenleyen failin sivil kişi olması halinde birinci fıkra, belgeyi görevi gereği düzenleme yetkisi bulunan bir kamu görevlisi olması durumunda ikinci fıkra uygulanacaktır. Sahtelikten söz edebilmek için, düzenlenen belgenin gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi aldatıcı nitelikte olması gerekir. Bu nedenle sanal ortamda oluşturulan bilgilerin çıktısı alınıp yazı somut hale getirilse bile, belgedeki imza ancak veri taşıyıcısı üzerinde bulunan yazılım aracılığıyla doğrulanabileceği için bir belgeden bahsedebilmek için düzenleyenin belli olması şartı aranmıştır. Aldatıcılık özelliği suçun ... unsuru olup, özel bir incelemeye tâbi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda; sahtecilik suçunun maddi konusu olan "belge" yada "elektronik belge" kavramı tanımlanmamış,bu konuda bir sınırlama getirilmemiş, belgenin tanımlanması uygulamaya bırakılmıştır. Uygulamada ve Yargıtay'ın yerleşik kararlarında ise; hukuki değer taşıyan içeriğe sahip,hukuki hüküm ifade eden,bir hakkın doğmasına ve bir olayın ispatına yarayan,taşınabilen bir şey üzerine yazılan ve düzenleyeni belli olan yazılar belge olarak tanımlanmıştır. Belgenin düzenlenme şekli, imzalı olması gerekip gerekmediği, belli bir işaret, amblem, hologram, etiket, mühür vb taşımasının zorunlu olup olmadığı belgenin niteliğine ve düzenlendiği mevzuata göre tespit edilmelidir. Yukarıda da belirtildiği üzere;her ne kadar belgeden söz edilen durumlarda yazılı bir kağıdın varlığı gerekli ise de; bazı durumlarda belgenin varlığını kabul için, yazının kağıt üzerinde bulunması gerekmez. Özellikle belge ile ilgili başkaca yasal düzenlemelerin gerçekleşmesi, gelişen toplumsal yaşam ile özel ve kamudaki yazışmaların elektronik ortamda yapılıyor olması nedeniyle “belge” kavramının tanımı yapılmamıştır. Bu aşamada elektronik ortamda yapılan işlemlerin belge niteliği ve elektronik ortamda yapılan veri girişleri ve değişiklikleri ile ilgili eylemin nitelendirilebilmesi için ilgili mevzuattaki düzenlemelere bakmak gerekmektedir. Konu ile ilgili olması nedeniyle aşağıda belirtilen mevzuat hükümlerine bakıldığında; - 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu'nun 3/a maddesinde veri; “elektronik, optik veya benzeri yollarla üretilen, taşınan veya saklanan kayıtlardır” denilmiştir. -5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunun 2/1-k maddesinde ise veri, “bilgisayar tarafından üzerinde işlem yapılabilen her türlü değer” olarak tanımlanmıştır. -5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu’nun 5 inci maddesindeki ''Güvenli elektronik imza, elle atılan imza ile aynı hukukî sonucu doğurur. Kanunların resmî şekle veya özel bir merasime tabi tuttuğu hukukî işlemler ile banka teminat mektupları dışındaki teminat sözleşmeleri, güvenli elektronik imza ile gerçekleştirilemez'' hükmü uyarınca, istisnalar dışında güvenli elektronik imza ile ıslak imzanın aynı hukuki değere sahip oldukları belirtilmiştir. Elektronik imza ve buna ilişkin düzenlemelerin dışında da Kanun koyucu elektronik verilerin ''belge'' olarak kabul edildiği bazı özel düzenlemeler yapmıştır. Nitekim 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun suç tarihinde yürürlükte bulunan "Bilgi ve Belge İsteme Hakkı, Bilgi ve Belgelerin Kuruma Verilme Usûlü" başlıklı 100 üncü maddesine değinmek gerekmektedir. -5510 sayılı Kanun’un suç tarihinde yürürlükte bulunan 100. maddesi; "5411 sayılı Bankacılık Kanunu kapsamındaki kuruluşlar, döner sermayeli kuruluşlar ile diğer gerçek ve tüzel kişiler doğrudan, münferit olarak bilgi ve belge istenmesi hariç olmak üzere kamu idareleri ile kanunla kurulan kurum ve kuruluşlar ise Kurumla yapılacak protokoller çerçevesinde, Devletin güvenliği ve ... dış yararlarına karşı ağır sonuçlar doğuracak hâller ile özel hayat ve aile hayatının gizliliği ve savunma hakkına ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla özel kanunlardaki yasaklayıcı ve sınırlayıcı hükümler dikkate alınmaksızın gizli dahi olsa Kurum tarafından kişilerin sosyal güvenliğinin sağlanması, 6183 sayılı Kanuna göre Kurum alacaklarının takip ve tahsili ile bu Kanun kapsamında verilen diğer görevler ile sınırlı olmak üzere istenecek her türlü bilgi ve belgeyi sürekli ve/veya belli aralıklarla vermeye, bilgilerin elektronik ortamda görüntülenmesini sağlamaya, görüntülenen bu bilgilerin güvenliğini sağlamaya, muhafaza etmek zorunda oldukları her türlü belge ile vermek zorunda oldukları bilgilere ilişkin mikrofiş, mikrofilm, manyetik teyp, disket ve benzeri ortamlardaki kayıtlarını ve bu kayıtlara erişim veya kayıtları okunabilir hale getirmek için gerekli tüm sistem ve şifreleri incelemek için ibraz etmeye mecburdurlar. Bu madde kapsamında ilgili kişi, kurum ve kuruluşlar Kurumun belirleyeceği süre içerisinde söz konusu talebe cevap vermek ve gereken kolaylığı göstermekle yükümlüdürler. Kurum, bu Kanun gereği verilecek her türlü belge veya bilginin internet, elektronik ve benzeri ortamda gönderilmesi hususunda, gerçek ve tüzel kişileri zorunlu tutmaya, Kuruma verilmesi gereken her türlü belge, bildirge ve taahhütnameyi diğer kamu idarelerine ait formlarla birleştirmeye, söz konusu belgeleri kamu idarelerinin internet ve elektronik bilgi işlem ortamından almaya, bu idarelere yapılacak bildirimleri Kuruma verilmiş saymaya, bu Kanunun uygulaması ile ilgili işveren, sigortalı ve diğer kurum, kuruluş ve kişilerin talepleri üzerine veya re’sen düzenleyeceği her türlü bilgi ve belgeyi bilgi işlem ortamında oluşturmaya, bu şekilde hazırlanacak olan bilgi ve belgelerin sadece internet ve benzeri iletişim ortamından ilgili kişilere verilmesini kararlaştırmaya yetkilidir. Elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgeler adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge olarak geçerlidir. Belge veya bilgileri internet, elektronik ve benzeri ortamda göndermekle zorunlu tutulan gerçek ve tüzel kişilerin, Kurumun bilgi işlem sistemlerinin herhangi bir nedenle hizmet dışı kalması sonucu belge ve bilgiyi, bu Kanunda öngörülen sürenin son gününde Kuruma gönderememesi ve muhteviyatı primleri de yasal süresi içinde ödeyememesi halinde, sorunların ortadan kalktığı tarihi takip eden beşinci işgününün sonuna kadar belge veya bilgiyi gönderir ve muhteviyatı primleri de aynı sürede Kuruma öder ise bu yükümlülükleri Kanunda öngörülen sürede yerine getirmiş kabul edilir. Bu maddenin uygulanması ile ilgili usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir." şeklinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesinde; "100 üncü maddesinde yapılan düzenleme ile; Kurumun, kamu ve özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişilerden bilgi ve belge isteme yetkisine imkan tanınması sağlanmış, Kuruma verilmesi gereken her türlü belgenin diğer kamu idarelerine ait formlarla birleştirilmesi, internet ve elektronik bilgi işlem ortamında alınması, bu idarelere yapılacak bildirimlerin Kuruma verilmiş sayılması, Kanundaki bildirim ve prim ödeme sürelerinin yeniden belirlenmesi, işveren ve sigortalılar ile ilgili her türlü bilgi ve belgenin bilgi işlem ortamında oluşturulması hususunda Kurum yetkili kılınmakta, ayrıca elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgelerin, adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge niteliğine sahip olduğu düzenlenmiştir." şeklindedir. Görüldüğü üzere bu madde, Sosyal Güvenlik Kurumunun bilgi ve belge isteme hakkı ile bunların hangi yöntemle Kuruma verileceğine ilişkin hükümleri içermektedir. Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen kurum ve kuruluşlarla gerçek ve tüzel kişiler, 6183 ve 5510 sayılı Kanun'un uygulamasıyla sınırlı kalmak koşuluyla, Kurumca istenecek her türlü bilgi ve belgeyi sürekli veya belirli aralıklarla Kuruma vermeye, elektronik ortamda görüntülenmesini sağlamaya ve görüntülenen bu bilgilerin güvenliğini sağlamakla yükümlüdürler. -5510 sayılı Kanun'un "Sigortalı bildirimi ve tescili" başlıklı 8 inci maddesinin son fıkrası; "Sigortalı işe giriş bildirgesinin şekli ve içeriği, bildirgenin verilme yöntemleri ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir." şeklindedir. 5510 sayılı Kanun'da yer alan bu düzenlemelerle; Sosyal Güvenlik Kurumu görevlileri tarafından elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgelerin adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge olarak geçerli olacağı, başlangıçta sosyal güvenlik kurumu görevlilerine yazılı olarak verilen işe giriş bildirgelerinin elektronik ortamda verilmesinin zorunluluk haline getirildiği görülmektedir. -Bu yasal düzenlemeler ışığında somut uyuşmazlığa konu '' elektronik ortamda düzenlenen sahte işe giriş bildirgesi'' yönünden yapılan değerlendirmede; Bu düzenlemeler doğrultusunda Sosyal Güvenlik Kurumu ile işveren arasında yapılan protokol gereğince Kurumca işverene verilen yetki kapsamında işveren tarafından kullanıcı adı, sistem şifresi ve işyeri şifresi kullanılarak düzenlenen elektronik beyan niteliğindeki işe giriş bildirgesinin işverence veya işverenin yetki verdiği kişi tarafından onaylanması ile Sosyal Güvenlik Kurumuna ait olan ve kurum görevlilerince oluşturulup yönetilen bilgi işlem ortamının veri tabanında kayıtlar oluşmaktadır. Bu nedenle 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 100 üncü maddesine göre; elektronik ortamda verilen işe giriş bildirgelerindeki beyanın doğruluğu ve gerçek olup olmadığının kurum görevlilerince denetleneceği,tali şekilde denetime tabi olan bu beyanın tek başına hukuki değer taşıdığı kabul edilmelidir. 5510 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında;açıkça elektronik ortamda yetkili kişilerce hazırlanacak bilgi ve belgelerin adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge olarak geçerli olduğu belirtildiğinden, usulüne uygun düzenlenmiş işe giriş bildirgesinin resmi belge niteliğinde olduğu açıktır. Kamu kurumu olan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından sisteme giriş yetkisi verilen kişinin bu yetkisinin hukuka ve usule uygun veri girişi ile sınırlı olduğu kuşkusuzdur. Bu açıklamalar ışığında somut uyuşmazlık; işyeri sahibi veya yetkili kıldığı kişi tarafından katılan ... ile yapılan sözleşmeye istinaden kurumun verdiği şifreyle sisteme girerek, e-bildirge içeriğine doğru olmayan verileri Sosyal Güvenlik Kurumuna ait bilgi işlem ortamının veri tabanına yerleştirerek 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince resmi belge niteliğinde kabul edilen kayıtların oluşturulmasından ibarettir. Bu haliyle kuruma elektronik ortamda gerçek olmayan bir beyanı iletmekten ibaret ...; 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarında düzenlenen suçun seçimlik hareketlerinden olan kamu kurumuna ait bilişim sistemine veri yerleştirme tipiklik hareketini oluşturmaktadır. Ancak 5510 sayılı Kanunun 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, katılan kurum ile yapılan sözleşmeye istinaden kurumun verdiği şifreyle elektronik ortamda hazırlanan işe giriş bildirgeleri adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge niteliğinde olduğu kabul edilmiştir. Bu nedenle 5510 sayılı Kanunun 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca resmi belge sayılan elektronik işe giriş bildirgesinin içeriğinin gerçeğe aykırı şekilde oluşturulmasından ibaret eyleminin 5237 sayılı Kanunun 204 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun seçimlik hareketlerinden resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi tipiklik hareketini oluşturduğu kabul edilmelidir. Gerçeğe aykırı elektronik işe giriş bildirgesi düzenlenmesi hâlinde bu durumda eylemin 5237 sayılı Kanunun 204 üncü maddenin birinci fıkrasında düzenlenen resmî belgede sahtecilik suçunu mu yoksa 5237 sayılı Kanunun 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen sisteme veri yerleştirme suçunu mu oluşturduğu tartışması ortaya çıkmaktadır. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.09.2020 tarih, 2017/11-1122 Esas, 2020/381 Karar sayılı ilamında; doktrinde benimsenen görünüşte içtima halinde hangi kanunun uygulanacağı hususunda özel normun önceliği ilkesinin de belirleyici olduğu,genel norm ile aynı hukuki yararı koruyan özel norm, genel normun tüm unsurlarını taşımakla birlikte genel normda yer almayan özel bazı unsurları da ihtiva ettiği,böyle bir durumda "özel normun önceliği" ilkesi uyarınca olaya genel norm değil özel norm uygulanacağının belirtildiği, 5237 sayılı 244. maddesinin ikinci fıkrasındaki bu düzenlemenin elektronik belgelerde yapılacak sahtecilik eylemlerine ilişkin özel norm niteliğinde olduğu ve özel normun önceliği ilkesi gereğince de genel normun değil özel normun uygulanması gerektiği hususları göz önünde bulundurulduğunda,işveren veya yetki verdiği kişi tarafından elektronik ortamda sahte işe giriş bildirgesi düzenlemenin TCK’nın 204. maddesinin birinci fıkrasında yer alan resmî belgede sahtecilik suçuna göre özel norm niteliğinde olan aynı Kanun’un 244. maddesinin ikinci fıkrasındaki bilişim sistemine veri yerleştirme suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Sosyal Güvenlik Kurumu'nun 01.07.2020 tarihli yazısı ekinde yer alan iş yerinin işletilmesi nedeniyle iş yerinde çalışacak kişilerin sigorta giriş bildirgesini düzenlemesi amacıyla tutanak ile internet kullanıcı kodu ve kullanıcı şifresinin sanık tarafından teslim alındığının sanığın savunmasıyla sabit olduğu anlaşılmıştır. Sanığın,...'i işyerinde çalışmamasına rağmen, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kendisine verilen kullanıcı kodu ve şifresini kullanarak elektronik ortamda doğru olmayan işe giriş bildirgesi düzenleyerek sigortalı olarak gösterdikleri belirlenmiştir. Bu şekilde elektronik ortamda düzenlenmesi gereken işe giriş bildirgelerinin 5510 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesi gereğince adli ve idari makamlar nezdinde resmî belge niteliğinde olduğu ve elektronik ortamda sahte işe giriş bildirgesi düzenlemenin TCK’nın 204. maddesinin birinci fıkrasında yer alan resmî belgede sahtecilik suçuna göre özel norm niteliğinde olan aynı Kanun’un 244. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasındaki kamu kurumuna ait bilişim sistemine veri yerleştirme suçunu oluşturduğu ve bu şekilde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 244 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.07.2023 tarihli ve 2021/854 Esas, 2023/1057 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi. KARŞI OY GEREKÇESİ TCK.nın 244. maddesi "topluma karşı suçlar" kısmında düzenlenmiş olup madde gerekçesinde de açıklandığı üzere "bilişim sistemlerine yöneltilen ızrar fiilleri özel bir suç haline getirilmiştir." Mala zarar verme suçunun özel bir şekli olarak düzenlenen bu suçla korunan hukuki yarar, sistemin usulüne uygun çalışmasını sağlamak, bilgileri otomatik olarak işleme tabi tutulmuş sistemin sorunsuz çalışmasının sağlanmasıdır. Ancak bunun yanında bilişim sistemine olan ... de koruma altına alınmıştır. Sisteme veri yerleştirme suçunda, diğer verilere bir zarar verilmemekte, ancak sistem ve diğer veriler zarar görme tehlikesi ile karşı karşıya kalmaktadır. Oysa yetkili kişi tarafından, iş yerinde çalışmayan bir kişinin çalışmış gibi sisteme girilmesi sisteme zarar vermediği gibi zarar verme tehlikesi de yaratmamaktadır. Eylemin sabit görülmesi halinde ancak idari bir tasarrufla işlemin iptali ve başka idari yaptırımlar söz konusu olabilecektir. Bu nedenlerle sanığın eyleminde bilişim sistemine veri yerleştirme suçunun unsurları oluşmadığından Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararının beraat olarak düzeltilerek esastan reddine kararı verilmesi usul ve yasaya uygun olduğundan sayın çoğunluğun görüşüne katılmak mümkün olmamıştır.23.10.2024