İçtihatYargıtay12. Ceza Dairesi12.05.2025

Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2023/4406 · K. 2025/4338

12. Ceza Dairesi 2023/4406 E. , 2025/4338 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1163 E., 2022/3789K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 27.02.2020 HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili, Davalı vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 500.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın haksız tedbir tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin manevi tazminat yönünden reddine, maddi tazminat yönünden kısmen kabulü ile 130.046,64 TL'nin ödemenin yapıldığı 20.05.2020 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminatın 84.408,99 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; el koymaya konu ürünün güncel değerinin yüksek olup hükmedilen tazminatın gerçek zarara oranla düşük olduğuna, manevi tazminat talebi yönünden davanın kabul edilmesi gerektiğine, tazminata hükmedilirken faizin ticari reeskont faizi dikkate alınarak yapılması gerektiğine, Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, reddedilen kısım yönünden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/151 Esas-2018/851 Karar sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacı şirkete ait 69.817,66 kg yağa belli bir amaç için kullanılmak veya işlenmek üzere ülkeye geçici ithalat ve dahilde işleme rejimi çerçevesinde getirilen eşyayı, hile ile yurt dışına çıkarmış gibi işlem yapmak suçu kapsamında 27.01.2017 tarihinde el konulduğu ve davacı ... davacı şirket hakkında soruşturma başlatıldığı, el konulan yağların 06.03.2017 tarihinde tasfiye ile satışına karar verildiği, yapılan yargılama sonunda şirket yetkilisinin beraatine ve tasfiye bedelinin malen sorumlu şirket yetkilisine iadesine karar verildiği, beraat kararının 06.12.2019 tarihinde kesinleştiği, tasfiye bedelinin 20.05.2020 tarihinde iade edildiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek hükme esas bilirkişi raporuna göre el konulan yağların el konulduğu tarihteki karşılığının 260.085,45 TL, tasfiye sonucu davacıya ödenen bedelin 254.172,39 TL olduğu, el koyma tarihi ile ödeme tarihi arasındaki yasal faiz bedeli hesabı ile toplam bedelin 384.219,03 TL olduğu, toplam bedelden tasfiye sonucu ödenen bedelin mahsubu sonucu bulunan 130.046,64 TL'nin maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından el konulan ürünün el koyma tarihi ile ödeme tarihi arasındaki yasal faizli bedelinin 338.581,38 TL olduğu, yasal faizli tutar ile ödenen bedel arasındaki fark olan 84.408,99 TL'nin maddi tazminat olarak ödenmesi gerektiğinin kabulü ile maddi tazminatın 84.408,99 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin (j) bendinde, eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen kişilerin uğramış olduğu zararları isteyebileceklerinin belirtildiği, 1-Davacı şirkete ait el konulan yağın Reyhanlı Sulh Ceza Mahkemesinin 2017/172 Değişik iş numaralı ve 06.03.2017 tarihli tasfiye kararının ardından Gümrük Müdürlüğünce satış işleminin ne zaman ve nasıl yapıldığı, tasfiye işlemi sonrası tasfiye bedelinin ana para ve faiz kısımlarının ne kadar olduğunun ve tasfiye bedelinin tasfiye alacaklısı olarak kime ödendiğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilip, davacıya ait el konulan yağların dosya içerisinde yer alan kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ve soruşturma dosyasında yer alan söz konusu malların niteliğini belirten belgelerde dikkate alınarak el koyma tarihindeki piyasa fiyatının bilirkişi marifetiyle tespit edilerek piyasa fiyatı üzerinden hesaplanan bedel ile tasfiye sonucu elde edilen satış bedeli (faizi hariç) arasında fark bulunarak bu bedelin el koyma anından itibaren yasal faizi ile birlikte maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı gerekçe ile hüküm tesisi, 2-El konulan yağların el koyma tarihindeki toplam piyasa değerinin, el konulduğu tarihten davacıya tasfiye sonucu ödenen bedelin ödeme tarihine kadarki süreye ilişkin olarak hesaplanacak yasal faiz miktarı belirlenerek bu miktarın maddi tazminat olarak davacıya ödenmesine karar verilmesi ve faize faiz hükmedilmemesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.