Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/4453 · K. 2025/509

1. Ceza Dairesi         2023/4453 E.  ,  2025/509 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3015 E., 2023/250 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, sanık ve müdafileri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Hatay 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2022/89 Esas, 2022/226 Karar sayılı kararı ile, a. Sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 266/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 266/1, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, suçta kullanılan tabancanın aynı Kanun'un 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2022/3015 Esas, 2023/250 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, a. Sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 266/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 266/1, 29/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, suçta kullanılan tabancanın aynı Kanun'un 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle, maktule yönelik eylemin canavarca hisle işlendiğinden bahisle suç vasfına, katılan ...'e yönelik eylemde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, 2.Sanık ve müdafilerinin temyiz istemi özetle, maktule yönelik eyleminde haksız tahrik ve olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılana yönelik eyleminde haksız tahrikin derecesine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eylemlerini kasten yaralama kapsamında işlediğinden bahisle suç vasfına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması, 5237 sayılı Kanun'un 266. maddesinin ise uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından doğrudan kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçların vasıflandırılmasında görevi gereği elinde bulundurduğu silahla suçu işleyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 266/1. maddesinin uygulanmasında isabetsizlik görülmediği, canavarca his sevkiyle öldürme suçunun unsurlarının bulunmadığı, dosya içeriğine göre maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış belirlenmediği, katılanın haksız hareketi gözetilerek uygulanan haksız tahrik indiriminde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, katılanlar vekili ve sanık ile müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.5237 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi düzenlemesine göre, sanığın görevi gereği kendisine verilen silahla kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarını işlemiş olduğu ve Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmeliğin 2/n bendi uyarınca personelin memuriyeti boyunca bu silahın devlet malı olduğu nazara alındığında suçta kullanılan tabancanın müsadere edilemeyeceği ve idareye teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2022/3015 Esas, 2023/250 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesinin birinci fıkrası gereği, hüküm fıkrasının mahsus bölümünde "....TP 9 SF model Canik marka tabanca ve eklerinin ..." ifadesinden sonra gelen "suçta kullanılması nedeniyle TCK'nin 54/1. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE" ifadesinin çıkartılarak, yerine "İlgili idareye teslimine" ifadesinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hatay 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,21.01.2025 tarihinde karar verildi.