Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/4547 · K. 2024/7119

1. Ceza Dairesi         2023/4547 E.  ,  2024/7119 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3873 E., 2023/744 K. SUÇLAR : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/145 Esas, 2022/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 28 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.03.2023 tarihli ve 2022/3873 Esas 2023/744 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince Kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan üst hadden ve indirim hükümleri uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, temel ceza takdir edilirken alt sınırdan uzaklaşılmaması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanık ...'ın tanık ... ile nişanlı olduğu, sanık ile nişanlısının 14.11.2021 tarihinde Denizli il merkezinde birlikte zaman geçirdikten sonra sanığın nişanlısı tanık ...'yı ikameti olan Çardak ilçesine uğurlamak üzere otogara gittikleri, ... ile aynı köyden komşuları olan katılan ... ile ablası ... ve annesi ... ile karşılaştıklarında ... ile konuşmaları sırasında katılan ...'un yanında sanığı görünce evli olduğunu düşünerek ...'ya "evlilik sana yaramış, etlenmiş butlanmışsın" dediği, bunu duyan sanığın ...'un yanına yaklaşarak kendisini uyardığı, ...'un da sanığa yanlış anladığını söylediği, tartışmanın bu şekilde sona erdiği, sanığın nişanlısını otogardan uğurladıktan sonra nişanlısını arayıp katılan ...'un cep telefonunu özür dilemek amacı ile aldığı, 15.11.2021 tarihinde katılanı arayıp otogardaki hadiseden dolayı özür dilediği, Sanık ... ile nişanlısı ...'nın instagram hesaplarını ortak kullandıkları, suç tarihinde katılan ...'in komşuları olan tanık ...'nın ailesini ziyaret etmek istediğini bu amaçla haber vermesini katılan ...'a söylemesi üzerine ...'un instagram uygulaması ile ...'ya "çaya geleceğiz, müsait misiniz" diye yazdığı, aynı hesabı kullandıkları için mesajın sanığın cep telefonuna da geldiği, ...'nın ağzından "ne zaman gelirsiniz" diye tekrar mesaj gönderdiği, katılan ...'un da "bir saate kadar geliriz" diye mesaj ile yanıt vermesi üzerine sanığın suçta kullandığı av tüfeğini de alarak nişanlısının evine doğru araç ile yola çıktığı, katılan ... tekerlekli sandalyede olmak üzere katılanların yaya olarak komşuları olan tanıklar ... ve ...'in evlerine doğru yola çıktıkları, bu esnada sanığın aracı ile yanlarından geçerek nişanlısının da evi olan tanıkların evinin önünde durduğu, elinde tüfek ile araçtan inerek onlara doğru "sen benim nişanlıma nasıl mesaj gönderirsin" şeklinde bağırıp çağırarak önce bir el ateş ettiği, bu atış nedeniyle katılanlarda bir yaralanma meydana gelmediği, sanığın katılan ...'a yöneldiği, ...'un ablası Melahat'in tekerli sandalyesinin etrafında dönerek kurtulmaya çalıştığı, bağrışma ve silah seslerini duyan tanıklar ... ve ... ile sanığın nişanlısı ...'in evlerinden çıkarak sanığı tutup engel olmaya çalıştıkları, sanığın ellerinden kurtularak tekrar katılan ...'a yöneldiği, kaçmakta olan ...'un arkasında bacak bölümüne doğru av tüfeği ile yaptığı atış sonucu katılan ...'un yaşamını tehlikeye sokacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (6.) derecede etkileyecek ve organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı, tanıkların tekrar gelerek sanığın elinden tüfeği aldıkları anlaşılmıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelme bulunmadığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanığın suçta kullandığı av tüfeğinin öldürmeye elverişli oluşu, katılandaki yaralanmanın niteliği ile eylemin son bulma şekli birlikte değerlendirildiğinde sanığın katılana yönelik ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 4. Kabul ve uygulamaya göre de sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b maddelerine göre belirlenen 9 yıl 27 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62/1.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesaplama hatası yapılarak ''8 yıl 16 ay 15 gün " yerine, ''7 yıl 28 ay 15 gün" hapis cezası tayin edilmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (3) ve (4) numaralı paragraflarında açıklanan suç vasfının hatalı belirlenmesi ve eksik ceza tayini nedenleriyle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.03.2023 tarihli ve 2022/3873 Esas, 2023/744 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.